मेरो फोटो ब्लग

साँच्चै, के यस्तै मात्रै हो त नयाँ नेपाल ???

2012-01-17T14:40:00.001+05:30

ब्लग अपडेट नगरेको पनि धेरै नै भएछ । यो बीचमा ब्लगमा राख्ने सर्जामको अभाव भएको पनि हैन्। तर विविध कारणले गर्दा यसपाला फेरि ब्लग टाँस्न धेरै ढीला भएछ ।

आज, बाटोमा हिँड्दै गर्दा नक्साल-नाग पोखरी नजिक एउटा घरको भित्तामा टाँसिएको एउटा फ्लेक्स पोस्टरमा ध्यान गयो । टाडैबाट हेर्दा पनि कुनै सामन वा चलचित्रको विज्ञापन होइन जस्तो लाग्यो र नजिकै गएर हेरेँ।

राजनैतिक खिचातानी र अनुत्तरदायी नेता अनि अस्तव्यस्त भएको देशको हाल देखेर कोही सज्जनले लेखेको एउटा मनको बह रहेछ त्यो पोस्टरमा । बाटो पारीबाट हेर्दा राम्ररी पढन नसके पछि म बाटो वारी नै गएँ सो पोस्टर पढ्न् ।

हुन पनि मुखले ‘नयाँ’ भनेर मात्रै नहुने रहेछ। जत्ति ‘नयाँ- नयाँ’ भने पनि नेपालको हाल बत्ति, पानी, इन्धन आदिको अभावका कारण झन् झन् बेहाल हुँदै गएको छ र हाम्रो ढुङ्गे युगतर्फको यात्रा जारी छ । न्यूनतम आवश्यक बस्तुको अभावले मात्रै हैन् सायद सामाजिक सुरक्षा र गतिछाडा नेताको हर्कतले पनि सायद यी हरफहरूका लेखकलाई निराशातर्फ धकेलेको हुनसक्छ ।

त्यसो त देश र जनताको सुन्ने बानी हाम्रा नेतामा पाइन्न। तर खुला सडकका भित्तामा लेखिएका यस्ता हरफहरूलाई कुनै एकजना मानिसको निजी विचार मात्रै ठानेर बस्ने स्थिति पने पक्कै पनि छैन् । भाषा वा शब्द फरक पर्लान, तर सायद अहिलेकै समयको कुरा गर्ने हो भने यी दुई पोस्टरमा रहेका भावहरूले धेरै नेपालीको प्रतिनिधित्व गर्ला:

(तस्बिरलाई ठूलो गरेर हेर्न सोही तस्बिरमा क्लिक गर्नुहोला- - तस्बिर अर्को पेजमा ठूलो आकारमा खुल्ने छ)

साँच्चै, के यस्तै मात्रै हो त नयाँ नेपाल ???

काठमाडौँको आकाश खेती !

2011-09-30T21:10:00.001+05:30

पुरानो जमानामा ज्योतिष, कर्मकाण्ड लगायतका केही आयको निश्चितता नहुने पेशाहरूलाई “आकाश खेती” भनिन्थ्यो । तर मैले आज चर्चा गर्न लागेको आकाश खेती त्यही पुरानो जमानाको खेती भने होइन। समय बदलिँदै जाँदा अहिले अर्कै अर्थ राख्ने र अर्कै खालको आकाश खेतीको विकास हुन थालेको छ । कुरा अझ प्रष्ट राख्ने हो भने आजकल साँच्ची नै आकाशमै खेती हुन लागेको छ ।

तपाईँले पनि धेरै पटक-धेरै ठाउँमा देखेर याद गरेको वा हेक्का नराखेको पनि हुन सक्छ । तर साँच्चै यो आकाश खेती निकै फैलिएको छ आजकल, त्यो पनि काठमाडौंकै चोक गल्ली र सहर बजार भरी । हो, काठमाडौंको चोक-चोक र गल्ली गल्लीमा आकाशमा खेती गरिन्छ आजकल । यहाँ आकाशमै फलफूल, तरकारी र ताजा फूलको समेत खेती हुन्छ । तपाई यदि विदेशमा समेत नभएको यस्तो प्रविधि नेपालमा कसरी आएछ भनेर सोच्दै हुनुहुन्छ भने तलका तस्बिरहरू हेर्नुस र जान्नुस कसरी हुँदै छ नेपालमा आकाशमा खेती ।

(तस्बिर ठूलो पारेर हेर्न कुनैपनि तस्बिर मै क्लिक गर्नु होला । तस्बिर आफैं नयाँ पेज वा ट्याबमा खुल्ने छ )

(यो सुरुवात हो आकाश खेती को - - कुनै एउटा घरबाट निस्केको विरुवा बिस्तारै आकाश तर्फ बढ्दै छ)

(ल हेर्नुस, अब यो फोन, बत्ती र केबुल टिभीको सञ्जालबाट फैलिदैँ छ )

(अब हेरौँ आकाश खेतीमा लागेको बाली (तारमै लटरम्म फलेका छन् ईसकुसका दानाहरू)

(अनि यो 'बम्पर हार्भेस्ट' केबुलको सञ्जालमा घिरौँलाका ताँती)

(...र यो आकशमै फूलको खेती पनि )

बढ्दो जनसंख्या र भू-खण्डिकरणको मार अनि महँगीको भारबाट यसले केही त्राण त देला तर कुरो गलत हो है ! कुनैदिन यसैकारण बाट ठुलै दुर्घटना पनि हुनसक्छ । त्यसैले आधुनिक आकाश खेती भने नगरौँ है !

शुभ विजया दशमी !!!

पशुपतिको सेरोफेरो

2011-09-08T12:19:00.001+05:30

पशुपति, नेपालीहरूको मात्रै हैन्, संसार भरीकै हिन्दूहरूको आस्थाको केन्द्र । तर नजिकको तीर्थ हेलाँ भन्ने नेपाली उखान सहीमा चरितार्थ हुने हुनाले घरबाट नजिकैको यो तीर्थमा पुग्न पनि साइत वा पर्व जुर्नु पर्छ हामीलाई । यसपाला पनि यस्तै साइत जुररे तीजको समयमा पशुपति पुगेकी थिएँ।

गुगल वा वेबमा खोजेमा पशुपतिको खोजेभन्दा बढी तस्विरहरू भेटिनेछन् । त्यसैले यसपाला पशुपति पुगे पनि पशुपतिको भन्दा पनि ‘वरिपरि’को फोटो लिने सोच भयो । पशुपतिको मूल मन्दिरको तस्बिर नलिइ कुनाकाप्चा र वरिपरिको फोटो लिने क्रममा केही क्लिक गरियो । आजको पोस्टमा पशुपति वरिपरिका तीनै केही तस्बिरहरू:

(पारीबाट ‘वरिपरि’ हेर्दा यस्तो देखिन्थ्यो—धन्न पानी परिरहेकोले बागमती बगेकै थियो )

(मकैका दाना चुभ्न व्यस्त परेवाहरू र तीनलाई रमाएर हेर्दै रहेका केटाकेटीहरू)

(जत्ति फोहर भए’नि ‘बागमती’ नै हो भनेर नुहाउँदै--पक्कै घर गएर सबैले फेरि नुहाए होलान )

(साधु-सन्यासी र स्वाधीहरूको आफ्नै संसार)

(पुण्य कमाउन आएका र पैसा कमाउन बसेकाहरूको भीड)

(के गर्ने पेट भर्नै पर्‍यो - - दाना र प्रसाद खोज्दै एउटा अर्को गेरूवावस्त्र धारी सन्यासी)

नयाँ नेपालका केही आश्चर्यहरू !

2011-06-05T16:21:00.001+05:30

देश उही थियो, उही छ र उही रहनेछ। तर देशको डाडु पन्यौ हातमा लिनेले धेरै सम्म देश वासीलाई झुक्याए । उनीहरूले सिङ्गो राष्ट्रलाई पनि बजारमा बेच्न राखिएका कपडा जस्तै कहिले पुरानो त कहीले नयाँ भन्ने धमाकेदार व्याख्याहरू गरे । अविकसित देश विकास गर्नु स्वागत योग्य कुरा हो, तर पहिलै देखि रहेको मुलुकलाई ‘नयाँ’ बनाउँछु भन्ने चाहिँ हावादारी कुरा नै हो ।

देश विकसित, संवृद्ध वा सुन्दर बनाउन सकिन्छ, तर देश कहिल्यै पुरानो हुँदैन र पहिले देखि नै स्थापित देशलाई ‘नयाँ’ बनाउन पनि सकिन्न । यस विषयमा आफ्नै बुढाले पनि कुनै बेला सुन्दर स्त्री, फूल र नयाँ नेपालका जोकरहरु ! लेखि सकेकाले म अरू लेख्दिन । तर योग्यतम नेताहरूले देश ‘नयाँ’ बनाउन थालेपछि नेपालमा के के चमत्कारहरू भए त ?। पक्कै पनि पुरानो नेपालमा भन्दा नयाँ नेपालमा विरलै सही तर धेरै आश्चर्यजनक दृश्यहरू देख्न पाइन्छ । आजको पोस्टमा मैले कहिलेकाहीँ देख्ने सौभाग्य प्राप्त गरेका नयाँ नेपालका केही आश्चर्यहरूलाई उतारेकी छु ।

सायद नेताहरूका अनुसार माथिको चित्रको पहिलो नक्शाको जस्तै ‘एक ढीक्का’ पुरानो नेपाल लाई दोस्रो नक्शाको जस्तै वा त्यो भन्दा पनि अझ टुक्रा टुक्रामा विभाजित गर्नु नै ‘नयाँ’ नेपालको परिभाषा र सार्थकता दुबै होलान। अनि तथाकथित चमत्कार र आश्चर्य पनि त्यही नै । तर म भने त्यो हैन, अरू नै आश्चर्यहरूको तस्बिर बाँढदैछु यस पटक। ल हेर्नुस:

(लौ हेर्नुस पहिलो अचम्म- -काठमाण्डौको धारामा साँच्चीकै पानी आएको)

(यो तस्बिरमा केही आश्चर्य छैन रे ?—इन्भरटर वा जेनेरेटर प्रयोग नगरी काठमाण्डौमा बलेको बत्ती हो यो …. यहाँ कहिलेकाहीँ यसरी पनि बत्ती बल्छ । छैन त अचम्म !)

(बत्ती बाल्ने मात्रै हो र ? कहीलेकाहीँ त यसबाट टि.भि र पंखा पनि चल्छन )

(यसलाई त आश्चर्य मात्रै हैन, ‘महा-आश्चर्य’ भन्नु पर्छ – यतातिर पनि कहीलेकाहीँ पेट्रोल पम्पमा पैसा तिरेर पेट्रोल किन्न पाइन्छ त्यो पनि लाइन नलागीकन)

नराम्रो 'बन्द' र राम्रो सन्देश !

2011-05-24T19:07:00.001+05:30

बुढा-बुढीको झगडामा बन्द, गोरूले अर्काको बारीमा बाली नास्दा बन्द, चिट चोर्न नपाउँदा बन्द, घुस खान नपाउँदा बन्द, ट्याक्सीको मिटर आफूखुशी 'एडजस्ट' गर्न नपाउँदा बन्द । विगतमा यी र यस्तै अनावश्यक, अराजक र अनैतीक माग र कारणका लागि धेरै पटक उपत्यका, कुनै जिल्ला वा नेपाल बन्द भैसकेका छन् । यस्तै र यो भन्दा पनि नाजायज कारण र मागका लागि धेरै पटक बन्द भैसकेकाले आजकल 'बन्द' भन्ने सुनेँ भने कसले?, किन?? वा के कारणले ??? भनेर सोध्न र सोच्न छाडेकी छु । भन्नको लागि जसले जेसुकै कारण देखाए पनि न त कुनै बन्दले कसैको माग पुरा हुन्छ न कुनै बन्दले कसैको सिद्धान्त वा सत्यता प्रमाणित हुन्छ । जसले जेको लागि भनेर आयोजना गरे पनि अन्तमा दु:ख पाउने जनता नै हुन्छन् र यो बन्दले आजको दिनसम्म कसैको भलो गरेको मैले सुनेकी छैन ।

हामीलाई दाल-भात भएर मात्रै हो । म त कहिलेकाहीँ सोच्छु प्रजातन्त्र भएको देशमा जनताले आफ्नो पसल खोल्दा तोडफोड हुन्छ, गाडि चलाउँदा आगजनी हुन्छ र आ-आफ्नो शिक्षा वा रोजगारको लागि हिँडदा मुठभेडमा पर्नु पर्छ भनेर विदेशीहरूले सुने भने हाम्रो देशको प्रजातन्त्रको कस्तो खिल्ली उड्ला भनेर मलाई लाज लाग्छ । त्यसमाथी प्रजातन्त्र, गणतन्त्र र स्वतन्त्रताको लागि बन्द आयोजना गरेर यो सबै तोडफोड गर्ने नेताको "ईमेज" थोरै मात्रै मानवता भएको वा सोच्ने शक्ति भएका मानिसमा कस्तो बन्ला जस्तो पनि लाग्छ ।

तर जे जस्तो भए पनि हाम्रोमा यस्तो बन्द चलीनै रहेको छ । अनि यस्तै बन्द गरेर करौडौँ जनतालाई दु:ख दिने नै 'नेता' वा 'ठूला मान्छे' भएका छन् यहाँ ।

आज पनि बन्द रैछ। तर माथी लेखेजस्तै कसले, किन र केका लागि गरेको भनेर कसैलाई सोधिन मैले । तर बारम्बारको बन्दबाट वाक्क भएका जनताले विस्तारै यो बन्दको विकृति रोक्न जागरूकता देखाएको कुराले भने मलाई केही उत्साहित गरेको छ ।

आज दिनभर कामको सिलसिलामा वाहिर निस्केको थिएँ । त्यसै समयमा आजको "असफल बन्द" केही तस्विरहरू खिचेँ । मोबाईलबाट र त्यो पनि चलीरहेको गाडीबाट खिचेकोले तस्विरहरू राम्रा छैनन् तर आजको बन्दको अवज्ञाले भने धेरै राम्रो सन्देश दिएको छ ।

आजको पोस्टमा यही बन्द अवज्ञाका केही तस्विरहरू:

(मोटरसाइकल, कार, टेम्पो र बस सबै चले आज-- सुन्धारा बाट न्यूरोड जाने बाटो)

(ग्राहक पर्खेर बसेका ट्याक्सी, चल्दै गरेको माईक्रो र खुला सटरहरू--गौशाला नेरको दृश्य)

(यात्रुको चाप हैन, यात्रु पर्खदै गरेका सफा टेम्पोहरू--न्यरोड गेटनिेरको खाली टेम्पो)

(बस, ट्रक, टेम्पो,जिप सबै एकै ठाउँमा--चावहिल चोक नेरको एक दृश्य)

(लौ यहाँनेर त झण्डै जाम नै भाथ्यो -- हरेक बन्दको यस्तै अवज्ञा होस )

छोरीको प्रोजेक्ट वर्क र काठमाण्डौका धरोहरहरू !

2011-04-07T12:13:00.001+05:30

ब्लगमा हाल्ने सर्जामको अभाव भएको हैन्, तर केही व्यस्तता, केही अलमस्तता र केही भने बिजुली बत्तीको अस्तव्यस्तता ले गर्दा ब्लग अपडेट नगरेको पनि धेरै भएछ । यो बीचमा केही ‘ब्लग बन्न सक्ने’ तस्विरहरू पनि खिचेकी थिएँ तर माथि भनिएकै प्रतक्ष र अप्रतक्ष कारणहरूले गर्दा ब्लग धेरै दिन सम्म सक्रिय हुन सकेन ।

यो बीचमा केही तस्विरहरू खीचेकी थीएँ-- छोरीको प्रोजेक्ट वर्कको लागि—। हो, केही समय अगाडि तीन कक्षामा पढ्ने छोरीलाई एउटा प्रोजेक्ट दिईएको थियो, काठमाण्डौका केही ऐतिहासिक संरचनाका तस्विरहरू जम्मा पारेर कपिमा टाँस्न !। हुन त इन्टरनेटमा सर्च गरेको भए पनि ती सबै उपलब्ध हुन्थे नै, तैपनि यो प्रोजेक्ट वर्क अप्रतक्ष रूपमा ३ कक्षाका विद्यार्थीलाई हैन्, उसका बाबुआमालाई नै दिइएको हो भन्ने लागेकोले एउटा बिदाको दिनमा क्यामेरा लिएर निस्केँ ।

धूलो-धूवाँ र प्रदूषणको साम्राज्य भित्र अझै पनि केही यस्ता धरोहरहरू काठमाण्डौमा छन्, जसले काठमाण्डौंको धूमिल हुँदै गएको ईतिहासलाई जिवन्त राखेका छन् । छोरीको प्रोजेक्टमा यी तस्विरहरू टाँसीइसके र उस्को प्रोजेक्ट ‘सफल’ पनि भैसक्यो । आजको पोस्टमा तीनै केही तस्विरहरू टाँसेर आफ्नो ब्लगलाई पनि पुनः सक्रिय गराउँदै छु :

(बाहिर २५, भीत्र २१३ सिँढी भएको, २०३ फिट उचाई भएको, १९८२ सालमा निर्माण गरिएको भीमसेन स्तम्भको नामले परिचित धरहरा –दुई भिन्न कोणबाट)

(यहाँ मैले कहिल्यै नाग देखेको छैन, कहीले काहीँ पानी पनि हुँदैन, तर यही हो काठमाण्डौको प्रसिद्ध नाग पोखरी)

(कि शहीद द्वार भनेको भए हुन्थ्यो, कि त “Martyr Gate”। आधा अङ्ग्रेजी र आधा नेपाली शब्दको नाम राखिएको अर्को धरोहर—सहीद गेट)

(काठमाण्डौको कथा बीर शमसेरले बनाएको घण्टाघरको चर्चा विना कसरी सकिन्छ र—अझै पनि चल्दै छ र समय बताउँदै छ यो बुढो घण्टाघरले )

(सहरीकरण र सक्रमणले च्यापीदै गएको अर्को स्थान—गणतन्त्र नेपालको ‘रानी पोखरी’ )

र अन्तमा यो बोनस फोटो:

(रानी पोखरीको किनारमा साँझको चपेटा—सबैलाई घर फर्कने हतार)

लौ, घुम्नुस लुम्बिनी !!!

2010-11-27T11:08:00.001+05:30

लुम्बिनी भन्ने बित्तिकै मनमा छुट्टै श्रद्धा र सम्मानको भाव आउँछ । मानव चेतना र आध्यात्मिक उचाइको चरम बिन्दु मात्रै हैन, शान्तिको श्रोत र नेपालको परिचय नै बनिसकेको भगवान गौतम बुद्धको जन्मस्थान हो लुम्बिनी ।

त्यसो त लुम्बिनीको बारेमा सायदै केही कुरा लेख्न बाँकी होला र गुगल वा कुनै पनि सर्च इन्जिनमा Lumbini लेखेर खोजेमा हजारौँका संख्यामा तस्विरहरू भेटिनेछन् । ब्लग अपडेट नगरेको धेरै भएको र लुम्बिनीका केही तस्विरहरू साथमा रहेकाले यसपाला ब्लगमा त्यही प्रसिद्ध, पवित्र र परम शान्तिभूमी लुम्बिनीका केही तस्विरहरू राख्दै छु । सबै तस्विरहरु मोबाइलबाट लिईएका हुन, कुनै पनि तस्विर ठूलो गरेर हेर्न सोही तस्विरमा क्लिक गर्नुहोला । तस्विर आफैँ छुट्टै पेज वाट्याबमा खुल्नेछ ।

(धार्मिक र पुरातात्विक महत्वको पवित्रस्थल र मन्दिर--एक झलक)

(मन्दिर अगाडिको पवित्र कुण्ड, जहाँ बु्द्धलाई जन्म दिनु अगाडि उनको माताले स्नान गरेकी थिईन)

(लुम्बिनी गुरुयोजना अन्तर्गत बन्दै गरेको एउटा कोरिएन मन्दिर)

(...अनि यो निर्माण पुरा भैसकेको चिनीयाँ मन्दिरको प्रवेशद्वार)

(प्रसिद्ध अशोक स्तम्भ)

(मन्दिर परिशरमा ध्यानस्थ विदेशी साधकहरु)

(... र यो शान्ति-दीप)

विश्वमा शान्ति फैलिरहोस् !!!

फेरि 'बन्द' ????, हैन दसैँ !!!

2010-10-15T10:22:00.001+05:30

ब्लग अपडेट नगरेको पनि धेरै भयो । केही कार्य व्यस्तता र केही भने आफ्नै अल्छीपनका कारण धेरै दिन सम्म यो पन्नामा केही नयाँ कुरा हालिएको थिएन । हिजो आफ्नै किनमेलको लागि बाटोमा निस्कँदा अचानक बाटोमा एउटा ‘फोटो ब्लग’ बनिरहेको देखेँ । क्यामरा बोकेकी थिईँन त्यसैले साथमा रहेको मोबाईल क्यामराबाट ३-४ क्लिक गरी हालेँ ।

एउटा अनौपचारिक आँकडाका अनुसार दसैँको समयमा काठमाण्डौबाट करिब ३० देखि ४० % सम्म मानिसहरू बाहिर अर्थात काठमाण्डौबाट आ-आफ्नो घर फर्कन्छन् । त्यसैले भन्नलाई दसैँको रमझम भने पनि दसैँकै बेलाको काठमाण्डौ अरु बेलाको भन्दा केही सुनसान र खाली-खाली जस्तो देखिन्छ ।

बाहिर घर हुनेहरु आ-आफ्ना घर फर्कनाले मात्रै हैन, स्कूल, कार्यालय र प्राय: कुनैपनि किसिमका ओपचारिक कार्यक्रमहरु यो बेलामा नहुने भएकोले काठमाण्डौका सडकमा गुड्ने गाडिको संख्यामा यति बेला उल्लेख्य रुपमा कमी आएको हुन्छ । यसै कारण कुनै कुनै ठाउँमा त यो केही दिन सडक चकमन्न भएर ‘बन्द’ नै भएको हो कि जस्तो पनि आभास हुन्छ ।

हिजोको दिन तुलनात्मक रुपमा अरु दिन भन्दा केही चिसो भएको र बेला बेलामा पानी पनि परेकोले पनि सायद सडक अरु दिनभन्दा सुनसान र खाली थियो हिँजो ।

ल त, दसैँको शुभकामना सहित दसैँले रित्याएको काठमाण्डौका सडकका केहि झलकहरु :

(बानेश्वर हाइटको यो सुनसान सडक- अरु बेलामा यहाँ 'जाम' नै लाग्ने गर्छ )

(चाबहिल जोडने कालोपुल- दसैँ लागेर सुनसान छ)

(रातोपुल बाट गौशाला जाने बाटो--अरु बेलामा यहाँ बाटो काट्न पनि मुश्किल हुन्छ)

(बन्दको बेलामा बाहेक अरु बेलामा काठमाण्डौमा यस्तो खाली सडक देख्नुभा छ? )

Happy Vijaya Dashami !!!

ल घुम्नुस पुरानो काठमाण्डौ !!!

2010-08-18T19:04:00.001+05:30

हनुमान ढोका देखि काष्ठमण्डप अनि बसन्तपुर सम्मको क्षेत्र जुन ‘काठमाण्डौ दरबार स्क्वायर’ को नामले विदेशीमाझ अझै परिचित छ । मल्ल कालीन र शाहा कालीन रजाहरुको पुरानो दरबार मात्रै हैन्, पुराना मन्दिरहरू कलात्मक भवन संरचना र, सुन्दर चोकहरुका कारण अहिले पनि उत्तिकै आकर्षक र सम्मोहक छ ।

विश्व सम्पदा सूचीमा परेको यो स्थानमा नेपालको प्रसिद्ध तलेजु मन्दिर, हनुमान ढोका दरबार, काल भैरव र जनश्रुती अनुसार एउटै रूखको काठले बनेको मानिने काष्ठमण्डप जस्ता धेरै पुरातात्वीक महत्वका संरचना र सांस्कृतिक विशिष्टता र कलाकारीताका नमूना र धरोहर रहेका छन् ।

त्यसो त यो स्थानका तस्बिर र यहाँको बारेमा चर्चा परिचर्चाले इन्टरनेटका धेरै पेजहरु भरिएका होलान् । तर आज भने यसै क्षेत्रका आजै खिचिएका केही तस्विरहरू:

(तस्बिर ठूलो बनाएर हेर्न कुनैपनि तस्बिरमा क्लिक गर्नुहोला, सो तस्बिर आफैं अर्को ट्याब वा पेजमा खुल्नेछ )

(वसन्तपुर तर्फबाट छिर्ने वेलामा छिर्दा छिर्दै देखिने दृश्य)

(अतिक्रमणले केही च्यापिए पनि अझै सुन्दरता कायमै छ)

(काठमाण्डौ दरबार स्क्वायरको चर्चा गर्दा यो हनुमान ढोका दरबार..)

(…काल भैरबको यो मूर्ति …)

(…यी परेबाहरु…)

(…अनि पर्यटक र श्वदेशी क्रेताका लागि विक्रिमा राखिएका वस्तुहरु कसरी छुटाउन मिल्छ ?)

(सानो पशुपतिको नामले चिनीने यो महादेवको मन्दिर…)

(…यो विशाल घण्ट..)

(…अनि यो ऐतिहासिक र कलात्मक काष्ठमण्डप)

यीनै सम्पदाले यो क्षेत्रलाई अझै रहश्य र सुन्दरताको संगम बनाएको छ।

हेर्नुस र पत्ता लगाउनुहोस् !!!

2010-07-19T07:57:00.001+05:30

ब्लग अपडेट नगरेको पनि धेरै भएको थियो । अस्ति शनिवारको दिन बुढाको अफिसियल र आफ्नो भने अन-अफिसियल भ्रमणको सिलसिलामा एउटा शैक्षिक निकायमा पुगें । धेरैलाई थाहा होला, तर कतिलाई थाहा नहुन पनि सक्छ यो कुन ठाउँ हो भनेर। त्यसैले आजको पोस्टमा यो ठाउँ कुन हो र कहाँ छ केही नलेखि केही तस्बिरहरु मात्रै राख्दैछु :

हुन त माथी भनेजस्तै मेरो यो नितान्त ‘अनौपचारिक’ भ्रमण थियो । तर त्यहाँ पुगेर यो व्यवस्थित, सुन्दर र मनोरम दृश्यहरु भएको शिक्षालयको तस्बिर उतार्दा जत्ति आनन्द आएको थियो, त्यत्तिनै नरमाइलो यस शिक्षालयको वारेमा यथार्थ जानाकरी पाएपछि लाग्यो ।

ल, तपाईहरुनै हेर्नुहोस, यो कुन ठाउँ हो र यहाँ पुग्दा रोमान्च र उदेक दुबै लाग्ने कारण के होला अनुमान गर्नुहोस: (तस्बिर ठूलो बनाएर हेर्न कुनैपनि तस्बिरमा क्लिक गर्नुहोला, सो तस्बिर आफैं अर्को ट्याब वा पेजमा खुल्नेछ )

(मुलद्वार बाट प्रवेश गर्ने बित्तिकैको प्रशासकीय भवन)

(अन्य भवन र कम्पाउण्ड भित्रको मनोरम दृश्य)

(पृष्ठ भागमा हरियो पहाड र व्यव्सथीत भवन, उद्यान)

(यो प्रयोगशाला)

(बहुउद्देशीय भवन)

(प्रशिक्षण भवन)

(कक्षाकोठा र अन्य संरचनाहरु)

(छात्रावास…)

(…अनि खुल्ला आकाश, हरीयो डाँडा र अलि पर खेल मैदान)

थाहा पाउनु भयो त यी कुन ठाउँको र कुन शिक्षालयको तस्बिरहरु हुन ?

काठमाण्डौका गल्लीहरु !

2010-06-23T12:01:00.001+05:30

काठमाण्डौं: ऐतिहासिक सहर, सायद देशकै पहिलो महानगरपालिका र देशको राजधानी । झ्वाट्ट सोच्दा सफा, उज्यालो सुन्दर र चिल्ला फराकिला सडकको कल्पना मनमा आउँछ । तर काठमाण्डौंको सडक र बाटोहरूका भिन्नै कथा छन् । वास्तवमा भत्किएका, पुराना र खाडलै खाडलले भरिएका सडकहरू करिब करिब काठमाण्डौंका पहिचान नै बनी सकेका छन् ।

सडककै यस्तो हाल भएको ठाउँमा गल्ली र मसिना छेडोहरूका हाल झन् कस्तो होलान त? । कतै एउटा मोटर साईकल सम्म छिर्ने, कतै छेउ-छाउका काँडा र सिस्नुले बिझ्ला भनेर होसियार भएर त त कतै साँगुरो मोडमा विपरीत दिशाबाट गाई वा साँडेहरु आउने हुन कि भनि डराउँदै हिँड्नु पर्ने –हो यस्ता मसिना छेडो र गल्लीहरू अझै थुप्रै छन् काठमाण्डौमा । जहाँ कतै कतै दुइ जना एकैसाथ हिँड्न पनि मुस्किल हुन्छ ।

हुन त यस्ता गल्लीहरू निकै छन काठमाण्डौं मा तर आजको पोस्टमा भने मेरो आसपासमा रहेका केही यस्ता गल्लीहरूको तस्विरहरू :

(कमलपोखरी बाट सानो गौचरण निस्कने गल्ली:- यो गल्लीमा दुईजना एकसाथ हिँड्न सजिलो छैन)

(बालमन्दिर बाट टंगाल निस्कने अर्को गल्ली--वर्षातमा छेउको काँडासंग साँच्चै होसियार भएर हिँड्नु पर्छ )

(चाबहिल क्षेत्रको एउटा अर्को गल्ली- यो पनि सार्वजनिक बाटो नै हो )

(साँगुरो गल्ली र मसिना मोडहरु--मौलिकता कि विकासको पर्खाई ?)

(साँगुरो छेडो, छेउ-छाउमा फोहर, खम्बा अनि भित्तामा राजनैतिक नारा !। यस्तै छ !!)

अर्को एउटा अनौठो मन्दिर !

2010-06-03T18:32:00.001+05:30

केही हप्ता अगाडि मैले यही ब्लगमा एउटा अनौठो मन्दिरका केही तस्बिरहरु राखेकी थिएँ । गतहप्ता काम विशेषले हिँडदै गर्दा आफ्नै छिमेकी वडामा अर्को एउटा त्यस्तै अचम्मको मन्दिरमा आँखा पर्‍यो । घरबाट नजिकै भएपनि र त्यो बाटोमा धेरैपटक ओहर-दोहर गरेपनि कहिले क्यामरा साथमा नहुने त कहिले फोटो खिच्न नमिल्ने विविध कारणले गर्दा सो मन्दिरको फोटो खिचेर राख्ने मौका मिलेको थिएन । यसपाला भने त्यहीबाट हिँडदा केही तस्बिर खिचेँ नै ।

काठमाण्डौको वडा नं ४ मा अबस्थित र बोलीचालीको भाषामा कहिलेकाही 'धुमबाराही' पनि भनिने यो मन्दिर वास्तबमा धुम्र बराहको हो ।

पिपलको जरा र फेदले तीनतर्फ घेरीएको यो मन्दिर त्यही रुखले गर्दा नै एकदमै अनौठो देखिएको छ । रूखले यो मन्दिरलाई अनौठो मात्रै बनाएको छैन, अनौठैसंग सुरक्षीत पनि गरेको छ । झ्वाट्ट हेर्दा मन्दिरले नै यो विशाल बृ्क्ष बोकेको जस्तो भान पर्ने गरी मन्दिरको छानाको ठीक बीचबाट आकाश्शीएको पिपल निक्कै मोटो र अग्लो छ । आजको पोस्टमा यही मन्दिरका केही तस्बिरहरु :(ठुलो आकारमा हेर्न कुनै पनि तस्बिरमा क्लिक गर्नुहोस- तस्बिर आफैं अर्को पेजमा खुल्नेछ)

(मूल द्वार- मन्दिरको मानव निर्मित भौतिक हिस्सा, वाँकी प्राय: जराले नै घेरेको छ)

( ल हेर्नुस मन्दिरको देब्रेतर्फको बनोट – जराले नै भित्ता र गाह्रोको काम गरेको छ)

(यो मन्दिरको पछाडिको भाग- पर्खाल भने पनि भित्ता पनि यही नै हो )

(अलि टाडाबाट हे्र्दा यस्तो देखिन्छ मन्दिर)

(अनि रूख र मन्दिर पुरै खिच्दा यस्तो- मन्दिरले नै रुख बोकेजस्तो छैन त?)

सत्ता आन्दोलन र कष्टकर जीवन !

2010-05-03T07:52:00.001+05:30

राजनीति नबुझ्ने भएकोले हाल चलेको आन्दोलन कसले, किन र केका लागि गरेको भन्ने मैले बुझ्न सकेको छैन । संवैधानिक प्रक्रियाबाटै सरकारको विघटन गराउन सकिने मार्ग प्रशस्त भएको र चुनावमा सबैभन्दा बढी भोट पाउने दल नै उल्टै सडक आन्दोलनमा लागेकोले यो कुरा बुझ्न झनै गाह्रो भएको छ म जस्तै सामान्य नेपालीहरुलाई ।

साधारण नेपालीले यो आन्दोलन के हो भन्ने नबुझे जस्तै, आम हडताल, आन्दोलन वा बन्द जे भनिएपनि यो प्रयोजन गराउने समुहले पनि जे जसो गरे पनि दु:ख पाउने जनता नै भएको कुरा पनि बुझेका छैनन् ।

विगत तिन दिन देखि राजधानि ठप्प छ । राजनैतिक स्वार्थका लागि नेताले देश ठप्प पारेर पाँच तारे होटलमा शान्ति वार्ता गरिरहँदा म र म जस्तै धेरैजना साधारण नागरिकहरु भने खाना- नाना र छानाको जोरजामाको लागि जे जसो गरेर भएपनि आआफ्नो कामको ठामसम्म पुग्नै पर्ने वाध्यतामा भिडेका देखिन्थे ।

यातायात साधनको अभावमा मुख्य मुख्य स्थानमा पुग्न नसकेपनि घर देखी कार्यालयसम्म पुग्दाका केही दृश्यहरु आजको पोस्टमा राख्दैछु: (तस्बिर ठूलो गरेर हेर्न कुनै पनि तस्बिरमा क्लिक गर्नुहोला- तस्बिर आफैं अर्को पेजमा खुल्नेछ)

(चावहिल चौकको विहानको दृश्य)

(अस्तिको दिन अन्यौल र अनिश्चितका कारण केही विद्यार्थीहरु परिक्षा केन्दरतर्फ पैदल जाँदै)

(बन्द पसल,सुनसान सडक र कष्टकर जीवन)

(रिस्क किन लिने !- तोडफोड हुने त्रासका कारण थन्काईएका ट्याक्सीहरु)

(जिन्दावाद ! मुर्दावाद!!)

हाँडीगाउँको अनौठो कृष्ण मन्दिर !

2010-04-16T17:35:00.001+05:30

त्यसो त अधिकांश मानिसहरु हिन्दू धर्ममा आस्था राख्ने काठमाण्डौका चोक, गल्लीमा कृष्ण मन्दिर र हिन्दूहरुले पूज्दै आएका पिपलको रुख देखिनु कुनै अचम्मको कुरा हैन, तर काठमाण्डौंको हाँडिगाउँ वडा नं ५ को भुत्तेश्वर नेर भने एउटा गजबको संयोग बनेको छ । कृष्ण मन्दिर र पिपलको विशाल रुखको ।

प्राचिन मानिने सो कृष्ण मन्दिरको छानामा पिपलको विशाल रूख खडा भएको छ । तर अचम्म के भने सो रुखले मन्दिरलाई भत्काएको छैन बरु उल्टै यसका जराहरुले मन्दिरका गाह्रोहरुलाई दह्रोसंग समातेर अड्याएको छ, मानौं मन्दिर बनाउने बेलामा नै रुखको हिसाब किताब गरेर बनाईएको होस । मन्दिरको छानाको बिचबाट खुल्ला आकाशतर्फ हान्निएको विशाल रुखले मन्दिरलाई भत्काउने हैन बरु रहश्यमय र आकर्षक बनाईदिएको छ ।

यहाँको कृष्ण मूर्ति जयप्रकाश मल्लको कालमा निर्मीत मानिन्छ भने यो प्राचिन मन्दिरको गजुर भेद्दै उर्ध्वगमनमा निक्लेको पिपल पनि निकै पुरानो रूख हो ।

यसै पनि हामीकहाँ पिपलको रुख काट्न हुन्न भन्ने परम्परा छ त्यसमाथि पनि झट्ट हेर्दा हाल यो रुख कहाँ अन्त हुन्छ र मन्दिर कहाँ सुरु हुन्छ भन्ने पनि ठम्याउन मुश्किल छ ।

गीतामा श्रीकृष्णले

अश्वत्थः सर्ववृक्षाणां देवर्षीणां च नारदः ।

भन्दै वृक्षमा आफू पिपल भएको उद्घोष पनि गर्नु भएको छ । सायद यो भगवानकै लिला हो कि त ? । जे होस आजको पोस्टमा यही अनौठो कृष्ण मन्दिरका केही तस्विरहरु:

(ठूलो गरेर हेर्न कुनैपनि तस्विरमा क्लिक गर्नुहोला: सो तस्विर आफैं अर्को पेजमा खुल्ने छ)

(मन्दिरले रुख थामेको हो कि रुखले मन्दिरलाई अड्याएको हो !)

(नजिकबाट हेर्नुस त मन्दिरको सबै सुरमा थामको काम गरेका छन मोटा मोटा जराहरुले)

(अगाडि मात्रै हैन मन्दिर पुरै जकडिएकोछ पिपलकै जराले)

(यो अर्को कोणबाट)

(जसको मन्दिरको चर्चा उसैको दर्शन नगराउनु पनि भएननि त, ल यिनै हुन ति लिलाधर!)

जात्रा हाँडीगाउँको !!!

2010-03-31T19:45:00.001+05:30

वर्षैभर विभीन्न सांस्कृतिक र धार्मिक पर्वहरु मनाईने हाँडीगाउँमा जात्राहरु धेरै नै हुन्छन र नै ‘कहीँ नभएको जात्रा हाँडीगाउँमा’ भन्ने ऊखान समेत नेपाली भाषामा प्रचलीत छ । यस्तै एउटा जात्रा आजको दिनमा आफ्नै घर-आँगनाम भएको थियो ।

जात्रा याने ‘यात्रा’ को अपभ्रशीत शब्दले नै जनाउँछ कि यो एक स्थानबाट अर्को स्थानसम्म भगावानको रथ वा खटको यात्रा हो ।

काठमाण्डौ महानगपालीकाको वडा नं ५ मा एउटा धार्मिक तथा सांस्कृतिक महत्वको पोखरी छ। ‘गहना खोज्ने पोखरी’ र बोलीचालीमा ‘गहना पोखरी’ पनि भनिने सो पोखरीमा प्रत्येक वर्षको वैशाख कृष्ण प्रतिपदाको दिनमा एउटा अत्यन्त धार्मिक महत्वको जात्रा हुन्छ । अँ त, यो जात्रा हो माता टुँडालदेवीको ।

किंबदन्ती अनुसार परापूर्व कालमा टुँडालदेवी माताले एक पटक यसै पोखरीमा स्नान गर्ने क्रममा वहाँका केही गहनाहरु यसै पोखरीमा हराएछन । तत् पश्चात प्रतेक वर्ष सोही दिनमा यहाँ सो गहना खोज्नको लागी माता टुँडालदेवीको प्रतिमालाई खटमा आरोहण गराई सो खट समेत नै यसै पोखरीमा हेलिन्छ ।

विभिन्न धर्ममा जात्रा वा यात्राका परम्परा भएपनि यसरी देवीको रथ नै पोखरी भित्र हुल्ने यो जात्रा भने एकदमै अनौठो र रोमाञ्चक हुन्छ । आजको पोस्टमा यही माता टुँडालदेवीको गहना खोज्ने जात्राका केही झलकहरु ।

(यहि हो प्रसिद्ध गहना खोज्ने पोखरी—जात्राको केही दिन अगाडि)

(माता टुँडालदेवीको खट उठाउँदै)

(यो खटलाई यसरी नै गाँउको परिक्रमा गराई पोखरि सम्म लगिन्छ

(परिक्रमाको क्रममा यसरी नै चदुवा राखेको मुनी खट रोकेर पुजा गर्ने चलन छ)

(गहना खोजेको हेर्ने प्रतिक्षारत दर्शनार्थिहरु)

(पोखरी भित्र रथ घुमाएर गहना खोज्दै)

(अन्तिम फोटो खिच्नेबेलामा भने हावा-हुरी आएर अचानक अध्याँरो भएको र भिडले गर्दा फोटो सफा आएन...अर्को साल ट्राई गर्नु पर्ला फेरि ! )

साँच्चै जापानमा पनि कहाँ हो करिब करिब यस्तै गरेर रथ पानी भित्र घुमाउने चाड हुन्छ भन्ने सुनेको थिएँ ...जापानमा बस्ने कोही साथिहरुलाई थाहा छ कि ?

लौ घुम्नुस असन- इन्द्रचोक !

2010-03-17T21:21:00.001+05:30

फोटो खिच्ने बिचार थिएन र फोटो खिच्ने तयारी पनि थिएन । क्यामरा नबोकी घरायसी कामको सिलसीलामा आज असन-इन्द्रचोक पुग्दा अचानक त्यहाँको दृश्यले मन खिच्यो । देशको राजधानी शहरको पुरानो र पारम्पारीक बजार क्षेत्र जहाँ नुन देखी सुनसम्म र खाद्यान्न देखि जडिबुटीसम्मको व्यापार हुन्छ, त्यहाँ पुग्दा केही तस्बिर उतार्नै मनलाग्यो र साथमा रहेको मोबाइल फोनबाट केही दृश्यहरु कैद गरें ।

हुन त देशमा आजकल ठूला ठूला सुपरमार्केट र डिपार्टमेण्टस्टोरहरु खुलेका छन, तैपनि हाम्रो पुरानो र प्यारो असन-ईन्द्रचोकले आफ्नो रौनक र वैभव दुबै अझै कायम राखेको छ । मसिनो गल्लीको दुबैतर्फ रहेका साना-ठुला ढीक र सटर भीत्र खोजेमा नभेटीने सामान सायदै होलान । त्यही विविधता, उपलब्धता र प्राचिनतासंगै जीउँदै रहेको यस्को लोकप्रियतालाई यही तस्विरकै माध्यमले भएपनि बाँढने प्रयास गर्दैछु । बेलामौकामा त्यही पुग्नेलाई सायदै केही नौलो नलाग्ला तर विदेशमा बस्नेहरुलाई भने सायद केही सम्झना र केही न्यानोपन दिन्छ कि यि तस्विरहरुले :

(असन-इन्द्रचोकको बयान माता अन्नपूर्णको मन्दिर विना त हुनै सक्दैन हैन र )

(इन्द्रचोकमा यात्री र सामान ढुवानीको पर्खाईमा रहेका रिक्साहरु)

(इन्द्रचोकबाट देखिने असनतर्फको दृश्य)

(काठमाडौंको जाडोबाट जोगाउने ओडनेको पारम्पारीक बजार)

( यो बाटोमा यस्ता बाँसुरी र मुरलीका ‘रुख’हरु पनि बराबर देखिइरहन्छन )

(श्वदेसी क्रेता र विदेशी पर्यटक सबैले खोजेका वस्तु पाईन्छन यहाँ)

असीनाको आतंक

2010-03-02T09:38:00.001+05:30

हुन त उपत्यकाको लागि असीना कुनै नौलो कुरा होईन र यहाँ प्राय: प्रत्येक वर्ष १-२ पटक असीना पर्छ पनि । तर यस पटक भने असीना असीना मात्रै नभै करिब करिब आतंक नै बनेर बर्सीयो । हिँजो साँझ ( मार्च १, २०१०) करिब सात बजेको समयमा लोडसेडीङ मनाउँदै घरमा सबैजना एउटै कोठामा बसीरहेका थीयौं, अचानक बाहिर धेरै परदेखि आकाश नै थर्कने गरी हावाहुरीको आवाज आयो ।

सबैले सोच्यौं पानी पर्दैछ । तर अचानक, घरको छत र झ्यालमा तेजसंग टक् टक् टक् को बेरीतको आबाजसंगै असीना बर्सेको थाहा भयो । करिब १० मिनेटको जोरदार वर्षा पछि हुरी बतास र असीना साम्य भयो । सिमसिम पानी भने पर्दै थियो, घर बाहिर निक्लेर हेर्दा अनौठो दृश्य देखीयो ।

बाहिर बारी, चउर, बाटो, छत सबै बाक्लो हिमपातको बेलामा जस्तै सेताम्य भएका थिए र रातमै भए पनि निकै रोमान्चक वातावरण बनेको थियो । हुन त यसले बालीनालीलाई र अन्य भौतिक पूर्वाधारहरुलाई पनि नोक्शान पुर्‍याएको होला र यसको मात्राको बारेमा मौसम विभागको जानकारी पनि हेर्नै बाँकी छ। तर मेरो आफनो कुरा गर्ने हो भने, जीवनमै यत्ती कम समयमा यत्ती बाक्लो असीना परेको कहिल्यै थाहा छैन । रातको समय र साधारण डिजिटल क्यामरा मात्रै साथ भएकोले मैले देखेजस्तै दृश्य क्यामरामा कैद भएनन् तर पनि तस्विरबाटै हेर्नुस हिँजोको असीनाको आतंक :

(आफ्नै घर छिर्ने बाटो—छैन त बाक्लो हिउँ परेजस्तो !)

(घर बाहिरको मूल सडक—गाडीहरु चलीसकेपछी पनि यस्तै थीयो)

(छिमेकीको टाएलको छाना—यो असीना आज बिहानसम्म पनि पग्लेको थिएन)

(धारामा थुप्रीएर बाक्लिएको बरफजस्तो असीना)

(असीनाले क्षतिग्रस्त आफ्नै बारीको भिमसेनपाती)

(घर-कम्पाउण्ड भित्रको बाटो—असीनाले सेताम्य)

(रातको समय र साधारण डिजिटल क्यामरा भएपनि बारीको दृश्य लिने एउटा कोशीस)

बसन्तागमन र आरुबखडाको ‘हानामी’ !

2010-02-19T21:16:00.001+05:30

त्यसो त तिथि ऋतुका आधारमा हामीकहाँ वसन्त लागी सकेको छ । तर प्रकृति कसैले बनाएको पात्रो वा क्यालेण्डरको इशारामा नचल्ने भएकोले मानव निर्मीत मौसमका सूचकांकहरुले जे सुकै भने पनि काठमाण्डौमा अझै पनि जाडो नै छ । अनि रुख विरुवाहरु पतझडका जीवीत नमूना बनेर कठ्याङ्रीदै उजाड स्वरुपमा खडा रहेका छन ।

आज आफ्नै वरिपरी हेर्दा वसन्त ऋतु भने पनि रुख विरुवाले भने हिँउद नै चलीरहेको जानकारी दिए।

अनि १-२ क्लिक यही पतझडको लिएँ ।

(घर नजिकैको बुढो खरीको रुख)

(आफ्नै बारिको हलुवाबेदको रुख—पात झरेर नाङ्गिएको छ)

तस्विर खिच्दा खिच्दै अचानक आफ्नै बारीमा रहेको साधारहणतया कसैले राम्ररी ध्यान नदिने आलुबखडाको बोटहरुमा परे।

अरु वनस्पती र वातावरणले जेसुकै भनेपनि आलुबखाडाको रुखले भने वसन्तागमनको यथेष्ट प्रमाण दिईरहेको थियो ।

ढकमक्क फुलेको आलुबखाडाका रुखहरुमा हेर्दा यस्तै रुखहरु लहरै धेरै बएका भए त यहाँ पनि सानोतिनो ‘हानामी’ हुने जस्तो लाग्यो । हेर्नुस है यी आलुबखडाका रुखहरुले कतै साकुराका याद त दिलाउँदैनन ?

(आरुबखडाको भए पनि फूल त फूलनै हो नी)

आउनुस पनौती मेला भरौं !!

2010-02-03T09:40:00.001+05:30

पौराणीक कथन र किंवदन्तीहरुलाई पच्छ्याउने हो भने पनौतीको बाह्र बर्षे मेलाका पछाडि स्वर्गका राजा ईन्द्रले गौतम ऋषि पत्नी अहिल्याको सतित्व हरण गरेको र त्यसको पाप मोचनको लागी १२ सय बर्षसम्म यहाँ रही तपस्या गरेको समेतका आख्यान पाईन्छन। श्रुतीहरुमा कतै कतै पुरै पनौती नगर नै स्वर्गका राजा ईन्द्रले स्थापना गरेको भन्ने समेत पाईन्छ ।

श्रुती र कथनहरुमा जेसुकै भएपनि बाह्र बर्षमा एक पटक लाग्ने पनौतीको मकर मेलामा भने उपत्यका र देशभरबाट श्रद्धालुहरुको संख्या दिनुदिन बढ्दै गएको देखिन्छ । माघे संक्रान्तिबाट सुरु भएर पुरै माघ महिनाभर चल्ने यो मेलामा स्वस्थानी पूर्णिमा पछि भिड केही कम हुने सुनीएकोले म पनि हिजोंको दिन त्यहाँ पुगेकी थिएँ। तर त्यहाँ पुग्दा भिड घट्नुको सट्टा अझै बढ्ने नै क्रममा रहेको देखियो। आजको पोस्टमा त्यहि मकर मेलाका केही दृश्यहरु :

(झिसमिसेमा पुग्दा पनि भिड जम्मा भईसकेको थियो)

(मेलाको तयारीमा सजिएको पनौती)

(मेलाको रमझम)

(मेलमा स्नान गर्दे श्रद्धालुहरु)

(श्रद्धालुहरुको घुँईचो)

(उचाईबाट एक झलक)

(पनौती बजार)

(धन्यबाद !)

हैदराबादको हिउँ ???

2010-01-14T11:10:00.000+05:30

म बस्ने शहरमा अहिले पनि तापमान ३२ डिग्रीको हाराहारीमा छ भने गर्मीमा ४३-४४ सम्म पनि पुग्छ । तर यो गर्मीमा पनि हिँउ र बरफमा खेल्ने शौख छ भने त्यो पनि पाईन्छ । यो मेरो अघिल्लो पोष्टमा भए जस्तै कुनै कपास वा अन्य कृतिम हिँउको कुरा भने हैन । चिसो र नरम र सेता हिउँ, जुन बन्नलाई तपामान शुन्य भन्दा तलै जानु पर्छ ।

अघील्लो हप्ता फुर्सदको उपयोग गर्दै म पनि पुगेगी थिएँ त्यही हैदराबादको हिउँ खेल्न । माथी नै भनि सकिएको छ यो कपास वा अन्य सेता हल्का बस्तु प्रयोग गरेर बनाईएको हिउँ भने हैन । बास्तबमा यो कृतिम तरिकाबाट बनाईएको प्राकृतिक हिँउ हो । अर्थात यहाँ रहेको snow theme park को हो जहाँ गर्मी ठाउँ र कहिल्यै हिमपात भएको नदेखेकालागि एउटा विशाल “Indoor- snow theme park” निर्माण गरिएको छ ।

अत्याधुनिक चिस्यान प्रविधि प्रयोग गरेर यहाँ जमिनमा हिँउ मात्रै बनाईन्न, हरेक एक घण्टाको अन्तरालमा एकचोटी कृतिम रुपमा हिँउ पारिन्छ पनि ।

बाहिर तपक्रमबाट एकै चोटी यो चिसो क्षेत्रमा प्रवेश गर्दा शरिर तैयार नभैसकेको हुने हुनाले । टिकट लिएर यो Indoor- snow theme park मा छिरेपछि १० मिनेट जत्ति सबैलाई करिब १० डिग्री तापक्रम रहेको च्याम्बरमा राखिन्छ । त्यो भन्दा पहिला हिँउमा हिँडदा लगाउनु पर्ने ज्याकेट, बुट मोजा आदि दिईन्छ र एकैछीन कम तापक्रममा शरिर अनुकूल भएपछी माईनस ५ डिग्री आसपास तपक्रम हुने गरी बनाईएको मुख्य क्षेत्रमा प्रवेश गराईन्छ ।

आजको पोस्टमा यहि गर्मी ठाउँमा कृतिम तरिकाले बनाईएको प्राकृतिक हिउँको तस्विरहरु

(३२ डिग्री बाट शुन्य डिग्री जाने तयारी)

(पार्कमै वितरीत न्यानो लुगा लगाएर कम तापक्रमको च्याम्बरमा हिउँसंग भिड्ने तयारी गर्दै)

(कृतिम हिउँमा रमाउँदै)

(स्नो भलिबलमा रमाउँदै गर्मि ठाउँका भ्रमणकर्ताहरु)

(कृतिम हिमपात –तस्बिरमा सायद राम्रो संग देखिदैन क्यारे)

(हिउँ संग रमाउदै बालबालिकाहरु)

(पानी परेको तस्बिर उतार्नु जस्तै पर्दा पर्दैको हिउँ लाई तस्बिरमा उतार्नु पनि गाह्रो हुने रहेछ)

कोही छ प्रतिस्पर्धी ?

2010-01-03T15:41:00.000+05:30

केही समय अगाडि मैले यहि ब्लगमा भारतमा मोबाईल फोनको शुल्क घटाउने होडबाजीको बारेमा एउटा पोस्ट लेखेकी थिएँ । मिनेटको आधारमा हुने कल रेटको बदला प्रति सेकेण्ड १ पैसाको पल्स रेट सुरु गरेर टाटाले भारतको मोबाईल प्रदायकमा शुल्क घटाउने गज्जबको प्रतिस्पर्धा सुरु गर्‍यो ।

लागेको थियो, सायद मोबाईलको शुल्क अब न्यूनतमा बिन्दुमा पुगीसक्यो र त्यो भन्दा तल जान सक्दैन । तर त्यो आंकलन पनि गलत सिद्द भयो जब अर्को प्रदाएक एयरसेलले त्यसको केही समय पछि नै २ सेकेण्डको एक पैसा हुने कल रेट निकाल्यो ।

त्यसको २-३ हप्ता नबित्दै मिनेटको २९ पैसा, तीन मिनेट फोन गरे अर्को तीन मिनेट फ्रि हुँदैं १० पैसा प्रति मिनेट र एक रुपैयाको एक कल तर एक कल बराबर १० मिनेट हुने सेवा समेत निस्केका छन । अब भने यो प्रतिस्पर्धा कहाँ पुग्छ अन्दाज गर्न मुश्किल छ ।

आजकल नयाँ वर्ष र यहाँको ठूलो चाड पोंगलको आगमनका कारण हरेक बस्तु वा सेवामा विभिन्न “अफर” हरु देखिन थालेका छन । आजको पोस्टमा यस्तै केही अनौठो अफरहरु:

(क्रिसमस र नयाँ वर्षको उपलक्षमा एउटा कुखुरा किन्दा ४ वटा अण्डा फ्रि )

(Buy 1 get 1 free मा अब आकर्षण रहेन--सामान बिकाउनु छ भने यस्तै गर्नु पर्छ)

(१ रुपैयाँको सिममा ७ रुपैयाँको टक टाईम, त्यो पनि लाईफ टाईम भ्यालिडिटी र एक सेकेण्डको १ पैसा मात्र—अब हरेक कलको लागि भिन्दै नम्बर किने पनि हुन्छ )

(त्यसो त औषधिको व्यापारलाई यदाकदा White Mafia भनेको पनि सुनिन्छ । तर यसरी औषधिमा समेत यस्तो अफर भने मैले देखेको पहिलो पटक नै हो )

११ क्विन्टलको केक, कपासको हिउँ र नयाँ वर्ष !

2009-12-27T15:18:00.001+05:30

संसार साघुँरिएर हो वा काम र ठाम त्यस्तै परेर हो, अघिल्लो ३६५ दिनमा नेपाली, अंग्रेजी, दक्षिण भारतको र चिनियाँ गरी ४ वटा नयाँ बर्ष मनाउने अवसर मिल्यो । लाग्छ आजकल मानिसहरुलाई कुनै वहाना मात्र चाहिन्छ रमाईलो गर्ने ।

एक हिसाबले हेर्दा पृथक धर्म वा साँस्कृतिक दायराबाट उठेर अन्य कुनै समुह वा समाजको उत्सबमा यसरी सहभागि हुनुले मानिस मानिस बीचमा सामाजिक भाईचारा, अत्मियता र मेलमिलापको वातावरण सृजना गर्ने भएकोले यो कुरा एकदमै ठीक पनि लाग्छ मलाइ।

अँ त, यसपाला फेरि क्रिसमस र अंग्रेजी क्यालेण्डरको नयाँ बर्षको रमझम र चहलपहल चारैतिर देखिएको छ । यो उल्लासमा मानिसहरु धर्म र संस्कृतिको साँघुरो मानसिकताबाट उठेर रमाईरहेका छन। आजको पोस्टमा यही क्रिसमस र नयाँ बर्षका केही झलकहरु:

(एउटा डिपार्टमेन्ट स्टोरमा राखिएको ११ क्विन्टलको विशाल क्रिसमस केक)

(हिउँ नपरेसम्म क्रिसमस आए जस्तो नै लाग्दैन)

(क्रिसमस ट्रि नै नराखि झन कसरि क्रिसमस मनाईन्छ र)

(बाहिर तापक्रम २९ डिग्रि हुँदा पनि यति बाक्लो हिउँ ?)

(राम्रो संग हेर्नुस त यो सबै कपासकै कमाल हो)

(कपासकै हिउँ र पलास्टिककै सान्टाले भए पनि बातावरण क्रिसमसमय बनायो)

Happy New Year To All !

खोजी हिन्दी पत्रिकाको !!

2009-12-16T16:19:00.001+05:30

भारत भन्ने बित्तीकै हामीलाई प्राय: दिल्लीको याद आउला वा सानै बेला देखि हेर्ने गरेको हिन्दी चलचित्रका कारण मुम्बई वा हिन्दी भाषाको याद आउला ।

भारत बारेको यो आम धारणा साधारण नेपालीहरुलाई भन्दा नेपालका राजनैतिक नेतामा झनै बढी देखिन्छ ।

पहिला पहिला भारतीय मिडियासंग अन्तर्वातामा मात्रै हिन्दीमा बोल्ने हाम्रा नेताहरु आजकल देशको मानाखाने उपल्लो तहको सरकारी बागडोर सम्हाल्ने सपथमा समेत हिन्दी बोल्छन ।

२००१ को तथ्याकंलाई मान्ने हो भने पुरै भारतमा हिन्दी बोल्नेको संख्या करिब ४०% को हाराहारीमा छ (लेख्न सक्नेको संख्या अझै कम हुन सक्छ)।

हिजों कामको सिलसिलामा बाहिर निस्कदाँ केही पत्रिका पसलमा आँखा गयो । यहाँक पत्रिका पसलमा प्राय: हिन्दी भाषाका पत्रिका भेटन मुश्किल हुन्छ। कुनै कुनै पसलमा भेटिए पनि एउटा भन्दा दुईवटाको आश नगरे पनि हुन्छ ।

आन्ध्र प्रदेशबाट तेलंगाना हुने क्रममा रहेको म बस्ने प्रदेशमा सामान्य बोलीचालीको लागि हिन्दी बोलेर पनि करिब करिब टर्छ भन्दा हुन्छ । तर पत्रिका वा म्यागाजिनपढ्नु छ भने चाही खोजि गर्दै हिँडनु नै पर्छ ।आजको पोष्टमा पत्रिका पसलहरुका केही झलक(खोज्नुस त तपाँईले कति वटा हिन्दी पत्रिका वा म्यागजीन भेट्नु हुन्छ यि तस्विरहरुमा ।

(यहाँ प्राय: स्थानिय भाषाकै पत्रिकाहरु बढि चल्छन्)

(यो अर्को पसलको तस्विर-- यहाँ पनि हिन्दी पत्रिका दुर्लभ वन्यजन्तु जस्तै छ)

(हिन्दीकै म्यागजीन खोज्नु त झनै महाभारत हुन्छ)

(धन्न यो लहरमा त एउटा हिन्दी पत्रिका भेटियो)

लौ यहाँ पनि बन्द !!

2009-12-07T12:42:00.001+05:30

म बस्ने प्रदेश (आन्ध्र प्रदेश) मा केही दिन देखी छुट्टै तेलंगाना राज्यको लागि आन्दोलन र तोडफोड चलिरहेको छ । प्रभावित क्षेत्रहरुमा स्कुल-कलेज करिब हप्ता दिन देखी बन्द छन । सायद म यता आएपछिको पहिलो “सशक्त आन्दोलन” होला यो, किनकी बिगतका तीन बर्षमा छीटपुट घटना बाहेक निषेधआज्ञा नै लागु गर्नु पर्ने गरी पुरै शहर बन्द भएको मलाई थाहा छैन ।

शहरका केही व्यस्त र प्रमुख स्थानमा केही दिन अगाडि देखी नै आगजनी, तोडफोड र मुठभेड चलीरहेकोले आवश्यक नै नपरी बाहिर ननिस्केको पनि करिब हप्ता दिन हुन लाग्यो ।

आज कार्यालयको जरुरी कामको सिलसिलामा बैंक सम्म नगै नहुने भएकोले हैदराबादको प्रमुख स्थान मानिने अबिड्स सम्म गएकी थिएँ । सार्बजनिक बस र निजी गाडीहरु सडकमा छँदै थिएनन् भने सिमीत रुपमा चलेका ‘अटो’ ले मुश्किलले मानिसहरुको भार धानेका थिए ।

तर अचम्म हुने रहेछ यहाँको चलन, बन्द भनेपछि सरकारी बैंक पनि बन्द रहेछ आज । जे होस आफू जुन कामकोलागि हिँडेको सो काम नभए पनि अत्यन्तै व्यस्त हुने र अरु दिनमा बाटो काट्नलाई दश मिनेटसम्म लाग्ने केही स्थानको तस्विर भने उतारें।

आजको पोस्टमा यिनै तस्विरहरु:

(हिजो बन्दको क्रममा एउटा होटेलमा आगो लगाईए पछि आज अधिकाशं पसलहरु बन्द छन् )

(अबिड्सको ब्यस्त सडक-जहाँ अरु बेला बाटो काट्न निकै हम्मे पर्थ्यो )

(केही हिम्मतिला मोटरसाइकल चालकहरु)

(अस्ति एउटा निजी बाहन जलाईएपछि बाटोमा निजी बाहन एकदम कम गुडेका छन् )

फोहरी राजनीति र सफा चुनाव !

2009-11-26T16:53:00.001+05:30

त्यसो त भारतबाट सिक्नु नपर्ने र नहुने प्राय: सबै कुरा हामीले सिकीसकेका छौं र सिक्नु पर्ने कुरामा भने हाम्रो ध्यान कहिल्यै गएको छैन भन्दा पनि अत्युक्ति नहोला । मूल कुरा त भारत माने बिहार वा दिल्ली मान्ने सोच र खराब कुराप्रतिको भिन्न आकर्षणले पनि यस्तो भएको हुनसक्छ।

यो हप्तामा म बसेको प्रदेशमा स्थानीय चुनाव सम्पन्न भयो । चुनाव भन्ने बित्तीकै हाम्रो मानसपटलमा प्राय: घर-चोक भित्ता र नगरका पुरै पर्खाललाई मोबिल देखी लिएर थरि थरिका रंग र पर्चा पोष्टरले भर्ने राजनैतिक मेलाको झलक आउँछ । तर यहाँका चोक, गल्ली र भित्तामा कतै कुनै दल वा उमेदवारको ‘नमस्कार’ गर्दै भोट माग्दै गरेको एउटा पोष्टर समेत देखिएन । राज्यले निषेध गरेका कारण हातले बाँडने प्रचार सामाग्री बाहेक कागज र रंगले शहर फोहर पार्ने काम कतै भएन ।

हामी कहाँ पनि कमसेकम चुनावका नारा र भद्दा पर्चा पोष्टर सार्बजनिक भित्ता वा नगरवासीको घरमा टाँस्न नपाईने नीयम बनाएर लागु गरेमा हामीले पनि केही राहत पक्कै पाउँथ्यौं होला ।

अर्को कुरा, चुनावको एक दिन अघि देखि १ दिन पछी सम्म यहाँ मदिरा र मदिराजन्य पदार्थ बेच-बिखन गर्न पनि प्रतिबन्ध गरिदोँरहेछ । हुन त मदिराले नै झगडा-लफडा वा मुठभेड गराउँछ भन्ने कुनै ठोकुवा गर्न सकिन्न तर यसकै कारणले हुने विवाद र र विवादसंगै निम्तने झगडा र तोडफोड भने न्यून हुने कुरा शान्तपूर्ण चुनाव सम्पन्न भएपछि मान्न कर लाग्यो । हुन त यहाँ पनि मदिरा निषेध हुने १ दिन अगाडि मदिरा पसलको भिड हेर्न लायक हुन्छ तर पनि कमसेकम यत्ति मात्रै गर्न सके पनि हामीकहाँ पनि व्यर्थका विवाद र जोशका झगडा घट्दैनथे कि !यो पोस्टमा यसै सम्बन्धि केहि तस्बिरहरु ।

(यो देउसी माग्न होईन भोट माग्न आएका हुन)

(यो पनि बिहेको जन्ति होईन, भोट माग्नेको हुल हो )

(चुनाब प्रसार यसरी नै भयो तर शहरका भित्ताहरु भने सफा नै रहे)

(चुनाब अवधिभर झगडाको बिउ बेच्ने पसल यसरी नै बन्द रह्यो)

सडक साहित्य-- ट्रक साहित्य

2009-11-16T15:49:00.001+05:30

"माता पिताको आशिर्वाद", "मनकामना माईले रक्षा गरुन", "बुरी नजर वाले तेरा मुह काला"।हाम्रा राजमार्गमा कुद्ने गाडीहरुको पछाडी सबैभन्दा बढि लेखिएका उद्दरणहरु सायद यिनै तीन होलान्। ती बाहेक "फेरी भेटौला", "बुद्दम् शरणम गच्छामी" र कहिलेकाही नेपाली तथा हिन्दिका केहि चोटीला मुक्तक तथा शायरीहरु पनि गाडिका अग्र तथा पछाडी भागमा बेला बेलामा देख्न देखिन्छन् ।

केही समय अगाडि एकजना भारतीय लेखकले गाडीका पछाडी लेखिएका यस्तै रमाईला उद्दरण, शायरी र नाराहरुको संकलन गरेर एउटा पुस्तकनै तयार पारेको खबर पनि आएको थियो। यस्तै गाडीका पछाडी लेखिएकै उद्दरणलाई चलचित्रको शिर्षक बनाएर निर्माण गरिएको एउटा बलिउड चलचित्र "Singh Is Kiing" पनि निकै लोकप्रिय रहेको थियो।

गत हप्ता कार्यालय बाट फर्कदै गर्दा एउटा गाडीको पछाडी यस्तै एउटा चोटिलो वाक्य देखे पछि साथमा भएको मोबाईल फोन बाट त्यसको फोटो उतारेको थिएँ। सो यहाँहरु समक्ष बाँड्दै छु ।

(दम है तो क्रस कर नही तो बरदास्त कर )

यस बाहेक मैले गाडिको पछाडी पढेको केही रोचक टुक्काहरु :

वह किताब क्या किताब, जिसका कोही कवर नही
वह लड्की क्या लड्की, जिसका कोही लभर नही

लड्कीको मत छेड, छेडना पाप होगा
तु भी तो एक दिन, लड्की का बाप होगा

आना फ्री, जाना फ्री
पकडे गए तो, खाना फ्री

दोस्ती पक्कि, मगर
खर्चा अपना अपना

जड्यालाई खोज्ने केवल दुईवटा ठेगाना
या त भट्टीमा या पुलिसको थाना

चाँदनी रात बिती जारही हे
उल्लुकी पट्ठी तु कब आरही है

प्रतिस्पर्धाको यो रुप !!

2009-11-05T15:06:00.001+05:30

केही समय पहिले सहयात्री ब्लगर आकारजीको बल्गमा एउटा पोष्ट पढेकी थिएँ । कुरा सानो जस्तो देखिए पनि नेपालका प्रिपेड मोबाईलो रिचार्च कार्ड किन्दा उपभओक्ताहरु ठगिने बारेमा थियो त्यो पोष्ट ।

केही प्रतिस्पर्धाको कमी र केही भने उपभोक्ताकै कमजोरीका कारण हामीकहाँ सानो- ठुलो जे रुपमा भएपनि उपभोक्ता ठगीने क्रम जारी छ ।

हिजों, कार्यालयबाट फर्कदैं गर्दा बाटोमा एउटा विज्ञापनमा आँखा पुग्यो र यसैलाई आजको पोष्टमा उतारेको छु ।

म नेपालमै छँदा भारतीय टेलिभीजनमा पहिलोपल्ट ६ महिनासम्म “ईनकमिङ फ्री” भएका मोबाईलका विज्ञापन देखिन्थे । पछि यहाँ आउँदा, २ बर्षे फ्री, ३ बर्षे फ्री हुँदै पाँच बर्षे र अनि “लाईफ टाईम फ्रि” सिम बिक्न थाले ।

सुरुमा करिब १५०० मा लाईफ टाईम फ्रि पाईन्थ्यो भने पछि त्यो रकम ९९९ मा झर्‍यो। त्यसपछि धेरै सम्म ४९९ मा पाईन्थ्यो ।

हालै केही टेलिकम कम्पनीले फोनको कल रेट १ सेकेण्डको १ पैसामा गणना गर्ने गरी मिनेटको हिसाबमा हैन सेकेण्डको हिसाबमा पैसा तिर्ने गरी नयाँ अफर ल्याए पछि यहाँ कम्पनीहरु बीच सिम बिकाउन झन नयाँ नयाँ तरिकाको जोड चल्दै छ ।

दसैं-तिहार ताका यहाँ एउटा सिम किन्दा अर्को फ्री र ३०० मा, २०० मा गर्दै १०० रुपैयामा समेत सिम बिके । त्यसपछि २५ रुपैयामा सिम र सो सिममा १० रुपैयाको ‘टक-टाईम” भइको लाईफ टाईम ईनकमिङ फ्रि पनि बजारमा देखीएको हो ।

तर हाल भने यस्तो विज्ञापन छ:

हेरौं अब यो भन्दा कममा जाने वा अर्कै “अफर” निकाल्ने कुनै अर्को कम्पनी पनि निक्लन्छ कि ?

(१ रुपैयाँमा लाईफ टाईम फ्रि सिम, त्यसमा रु १० को फ्रि टक टाईम !!!)

(यो भन्दा पनि घट्ने ठाँउ छ होला त ?)

स्वयम्भू, शान्ति र सौन्दर्य !!

2009-10-24T09:22:00.001+05:30

काठमाण्डौंको भिडभाडबाट धेरै टाढा पनि नगैकन शान्तिको पनि अनुभव गर्ने हो भने मेरो मनमा प्राय: २-३ वटा ठाउँको मात्रै नाम आउँछ । ती २-३ नाममा पनि पहिलो नाम भने स्वयभूकै आउँछ ।

उचाईमा भएको, भिड कम हुने र केही रहश्यमय समेत लाग्ने यो स्थानको बारेमा धेरै लेखीई सकेका छन र त्यस बारेमा केही थपघट गर्ने स्थान पनि सायदै होला ।

यसपाला दसैंको बिदामा घर जाँदा, केही छिनकोलागि त्यहाँ पुगेको थिएँ । यो पोष्टमा उही विश्वबिख्यात स्वयम्भू वरपरका केही तस्विरहरु राख्दैछु ।

(नोट: तस्विर ठूलो पारेर हेर्न तलका कुनै पनि तस्विरमा क्लिक गर्नु होला-तस्विर आफैं अर्को ट्याबमा खुल्ने छ)

(भगवान पाउको मुख्य प्रवेश द्वार)

(शान्तिका प्रतिक गौतम बुद्भ)

(साना चैत्यहरु)

(तिर्थमा मूर्तिको मात्र होईन मार्गको पनि त्यतिकै महत्व हुन्छ)

(माथि पुग्ने बेलाको ध्यानस्थ बुद्ध)

(हारती माताको मन्दिर पछाडि बाट देखिने दृश्य)

(स्वयम्भू माथि बाट देखिने अव्यवस्थित बस्ती—इन्द्रेणी र धरहरा खोज्ने जिम्मा तपाँईहरु कै)

(अलिकता क्लोजअप)

(दक्षिण-पश्चिम मोहडा बाट एक दृश्य)

(केही वर्ष अघि चक्रपथ तर्फ स्थापना गरिएको ६७ फिट अग्लो भगवान बुद्धको प्रतिमा)

(यी तस्विरहरुमा तपाईले पहिला पहिला हेरेको भन्दा केही भिन्नता पक्कै पाउनु भयो होला। के हो त त्यो भिन्नता ?)

तमसोमा ज्योतिर्गमय !!

2009-10-15T12:50:00.001+05:30

दिपावलीको हार्दिक मंगलमय शुभकामना !!!

माता लक्ष्मीले सबैलाई धनधान्यले पुर्ण गराउन!!

दक्षिण भारतको दसैं

2009-10-07T20:54:00.001+05:30

दसैं आयो, मनाईयो र सक्की पनि सक्यो । दक्षिण भारतमा दसैं खासै मनाईदैन वा अझ प्रष्ट भएर भन्दा यहाँ दसैंको कुनै रौनक नै देखिदैन भन्दा पनि फरक पर्दैन । हुन त उत्तर भारतमै पनि दसैंको रौनक पश्चिम बंगालमा ‘दुर्गा पूजा’का नामले केहि देखिए पनि हामीकहाँ जस्तो रमाईलो वातावरण भने भारतमा कतै देखेको छैन मैले ।

महा अष्टमीको दिन एकदिन पूजा गर्ने र छुट्टी मनाउने बाहेक दक्षिण भारतमा देखिने दसैं आगमनको संकेत वा चिन्ह भनेको नवरात्री सुरु हुने दिन देखि ठाउँ-ठाउँमा राखिने देवीको पाण्डाल नै हो ।

गणपति महोत्सव वा गणेश चतुर्थीको जस्तो गुणात्मक र संख्यात्मक दुबै हिसाबमा भब्य र धेरै नभए पनि नवरात्री भर यहाँका चोक चोकमा पाण्डाल खडा गरेर देवीको विभिन्न मूर्तिहरु स्थापना गरिन्छ । नवरात्रीको समापन पछि यी सबै मूर्तिहरु पनि विसर्जन गरिन्छ। आजको पोष्टमा म बस्ने ठाउँ वरिपरि नवरात्रीको समयमा राखीएका पाण्डाल र देवीका मूर्तिहरुका केही झलक:

(यो घर नजिकैको पाण्डालमा स्थापना गरिएको देवीको मूर्ति)

(मुर्ति स्थापना गर्न कपडा र बाँसको प्रयोग गरेर बनाईएको पाण्डाल)

(पाण्डाल भित्र स्थापित मुर्ति)

(माटो बाट बनाईएको एक अस्थाई मुर्ति)

(सिंह बाहिनी भगवती)

(र यो अर्को झिलीमिली सजाईएको पाण्डाल)

या देवी सर्वभूतेषु…

2009-09-19T20:31:00.001+05:30

या देवी सर्वभूतेषु शक्ति रूपेण संस्थिता। नमस्तस्यै, नमस्तस्यै, नमस्तस्यै नमो नम:।।
या देवी सर्वभूतेषु विद्या रूपेण संस्थिता। नमस्तस्यै, नमस्तस्यै, नमस्तस्यै नमो नम:।।
या देवी सर्वभूतेषु लक्ष्मी रूपेण संस्थिता। नमस्तस्यै, नमस्तस्यै, नमस्तस्यै नमो नम:।।

विजया दशमी २०६६ को सुखद उपलक्षमा हार्दिक मंगलमय शुभकामना !!

फूल, पात र दसैंको आगमन

2009-09-15T17:56:00.001+05:30

अलिकता कार्य व्यस्तता र अलिकता अल्छीपनाले गर्दा यो पुरै हप्तामा ब्लगलाई खासै समय दिन सकिन । ब्लग अपडेट नगरेको केही समय भएको र केही समय पछी फेरि घरतिर जाने कार्यक्रम रहेकोले ब्लग अपडेट गर्न झनै समय नमिल्ला जस्तो लागेकोले अहिलेलाई बीचमा यता उता गर्दा बाटो पर्ने ठाउँमा खिचेको केही फूल-पातका तस्विरहरु राख्दैछु ।

आलु खनिसकेपछि उब्रेका सिला जस्तै यि तस्विरहरु पनि कुनै एक निश्चित स्थान वा समयका भने हैनन् ।

(यो फूलसंगै सबैमा विजया दशमीको अग्रीम शुभकामना पनि है !)

(ढकमक्क फूलेका फूलहरु—नाम थाहा नभएपनि मन परेर यस्को फोटो लिएकी थिएँ)

(यो सायद शहरको कुनै पार्कमा लिएको तस्विर हो—बेनामी फूलको)

(जे भएपनि यी फूलहरुले दसैंको आगमनको सूचना दिएको जस्तो छैन त ?)

(यो चाही म काम गर्ने कार्यालयको प्रांगणमा हिजो मात्रै खिचेको)

आकाशका रंगहरु …

2009-09-07T18:56:00.001+05:30

“आकाशको रंग निलो हुन्छ” वा “आकाश निलो हुन्छ”-- हामीले सानै देखी सुन्दै आएको कुरा यही हो । जे होस, ‘क’ बाट कछुवा र ‘ख’ बाट खरायो बने जस्तै हामी प्राय: बादललाई कालो र सेतो अनि आकाशलाई निलो हुनुको दर्जा दिन्छौं । तर जसरी ‘क’ बाट कछुवा मात्रै नभै कलम, कलश वा कसौंडी पनि बन्छ, आकाश पनि आफ्नो मनखुशीमा कहिले नीलो, कहिले कालो, कहिले रातो त कहिले एकै समयमा विभिन्न रंगमा देखिने रहेछ ।

गएको तीन दिन जत्ती म बस्ने शहरको आकाश आफ्नै मस्तीमा थियो, अनि उसले बादल र मौसमको साथमा आफ्नो भिन्न भिन्न रंग रुपहरु देखाएर मलाई आकाश निलो मात्रै हैन प्रकृतिले जस्तो चाह्यो त्यस्तै हुन्छ भन्ने प्रमाणीत गरीदियो । आजको यो पोष्टमा आकाशका यिनै भिन्न भिन्न रंगहरु बाँढ्दै छु ।

यि सबै तस्विरहरु गएको तीन दिनको बीचमा एकै दिशा र सकेसम्म एउटै कोणबाट लिईएका हुन ।

(बिहान देखिएको सेतो बादलले ढाकिएको आकाश)

(मध्यान्नको चम्किलो निलो आकाश)

(दिन ढल्दै जाँदा आकाश पनि रंग बद्ल्दै छ)

(साँझ पर्दा पर्देको सुनौलो आकाश)

(यो आकाशको अर्को रंग)

(इन्द्रेणीको सबै रंग सायद यसमै छ)

(सुर्य अस्ताउनै लाग्दाको बहुरंगी आकाश)

(सन्धिको आकाश)

गणपति बप्पा, मोरीया !

2009-08-28T17:36:00.002+05:30

भारतका हरेक सानो ठुलो शहरमा भाद्र शुक्ल चतुर्थीको दिनलाई गणेश चतुर्थीको रुपमा भव्य रुपमा मनाईन्छ । भन्नलाई भाद्र शुक्ल चतुर्थीको दिनलाई गणेश चतुर्थीको भनेपनि यो धार्मीक पर्वको रमझम भने करिव १५-२० दिन सम्म रहन्छ ।

बुद्दी, ज्ञान र धनका समेत देवता मानिने भगावान गणेशको यो पर्वको हलचल यो पर्व सुरुहुने १-२ हप्ता अगाडि देखिनै देखीन थाल्छ । शहर-गाउँ सबैतिर, माटो वा अन्य विभिन्न चिजबाट बनेका गणेशका मुर्तिहरुको बेचबिखनमा सबै व्यस्त हुन्छन् । घर, चोक, टोल वा कार्यालयहरुमा समेत स्थान र खर्चका हिसाबले १०-१५ फिट अग्लो देखी साना साना मूर्तीहरु समेतको जोहो हुन्छ ।

घर-घरमा साना-तिना मूर्ति त टोल-टोल र चोक-चोकमा भने पाण्डाल (अस्थाई मन्दिर) बनाएर त्यहा गणेशको मूर्ति स्थापना गरेर पूजिन्छ ।

केहि दिनको पूजा पछि भने ति सबै मूर्तिलाई नजिकैको नदि, खोला वा ताल आदिमा लगेर बिसर्जन गरिन्छ । मूर्ति स्थापना निर्दिष्ट दिनमै गरिए पनि बिसर्जन भने आ-आफ्ना सुबिधाको हिसाबमा गरिने भएकोले गणेश चतुर्थी समापन भएको हप्ता-दस दिन सम्म पनि यो मूर्ति बिसर्जनको कार्यक्रम भने चली रहन्छ ।

मूर्तिको स्थापना जत्ती आकर्षक हुन्छ, बाजा-गाजा र हर्षोल्लासका साथ “गणपति बप्पा, मोरीया” को धुन गुन्जाएर गरीने बिसर्जन पनि त्यत्तीकै आकर्षक र हेर्न लायक हुन्छन् ।

आजको यो पोष्टमा गणेश चतुर्थीको अगि र पछिका यस्तै केही तस्विरहरु :

(पर्व अगाडिको तयारी—बिक्रिका लागी राखिएका गणेशकका ठुला मूर्तिहरु)

(घरको लागि मूर्ति जुटाउन बजारमा चहलपहल)

(मेरो घरको करिब २०० मिटर वरिपरी यस्ता करिब १० वटा पाण्डाल राखिएका थिए)

(यो घर नजिकैको अर्को पाण्डालमा स्थापना गरिएको सेतो गणेश)

(र यो अर्को पाण्डालमा राखिएको गणेश)

(पर्व पनि मनाउँदै, विज्ञापन पनि गर्दै—एउटा डिपार्टमेण्ट स्टोरमा राखीएको झिल्के गणेश)

(मूर्ति विसर्जनको लागी लगिदै)

(मूर्ति बिसर्जन गरिँदै)

म बस्ने शहर नजिकै खोला, नदि नभएकाले यहाँका अधीकांश मूर्तिहरुलाई यहाँको हुसेन सागरमै बिसर्जन गरिन्छ –साना मूर्तिहरु तालको किनारबाट पानिमा हालिन्छ भने केहि ठुला मूर्तिका लागि यस्तै क्रेनको जरुरत पर्छ।

स्वाईन फ्लूको हल्ला, ब्यापार र सन्त्राश

2009-08-22T20:08:00.001+05:30

विगत केही समय देखी भारतमा स्वाईन फ्लू (H1N1 virus) को हल्ला र खवर कहीले हराएजस्तो त कहीले झनै गम्भिर भएजस्तो गरी आईरहेको छ ।

केही समय अगाडि, महाराष्ट्रमा त यसको रोकथामको लागि सात दिनकोलागि स्कूल कलेज समेत बन्द गरीए । अघिल्लो हप्ता पत्रिकामा स्वाईन फ्लु ‘कन्ट्रोलमा आएको’ खवर छापिएको थियो । तर आजको पत्रिकाको खवरलाई आधिकारीक मान्ने हो भने हालसम्म भारतमा ४८ जनाले यही रोगका कारण ज्यान गुमाई सकेका छन भने हिजों पहिचान गरीएका १३८ जना नयाँ समेत गरी संक्रमीतको संख्या २५३९ भएको छ ।

अलिकता हल्ला, अलिकता तथ्य, अनि केही गफ गर्ने बहाना त केही नजानिदों डर सबै समान छाएको छ यतातिर । स्कूल-कलेज, कार्यालय वा सामाजिक जमघट सबैमा यसको चर्चा चल्ने गरेको छ ।

कसैलाई यो त्रासको विषय भएको छ भने कत्तीलाई कमाउने सिजन पनि । हाल शहरको ठाउँ-ठाउँमा ‘स्वाईन फ्लू प्रिभेन्टीभ मेडिसीन’ र ‘मास्क’ को बजार गर्माएको छ । आजको पोष्टमा यही स्वाईन फ्लू सम्बन्धि केही तस्विरहरु:

( स्वाईन फ्लू को सन्त्राश संगै मौलाएको औषधी ब्यापार)

(औषधी पसले मात्र होईन, खुद्रा पसले समेत मौकाको फाईदा उठाउँदै छन् ।)

(घर बन्नै बाँकी छ, ब्यापार सुरु भै सक्यो !)

(यो चाँही आफ्नै छोरी---मास्क लगाएर मात्रै स्कुल आउन नोटिस आएकोले मास्क सहित स्कुल बसको प्रतिक्षामा)

(यहाँका स्कुलहरुमा स्वाईन फ्लूको रोकथामको लागि औषधी दिईदै)

(स्वाईन फ्लूको सन्त्राशले गर्दा पछाडी “Wine” आउने सबै शब्द “Swine” जस्तै लाग्न थालेछ—यो चाँही “Wine” लाई “Swine” देखेर झुक्केर खिचेको तस्बिर हो है !!)

NTR स्मारक को शान्ति र सुन्दरता

2009-08-13T16:20:00.001+05:30

पहिला रजतपटलको सफल अत्यन्त लोकप्रिय नायक र पछि राजनीतिमा सफल नेताका रुपमा प्रसिद्ध रहेका N.T. Rama Rao ( जो आन्ध्र प्रदेशमा मुख्य मन्त्री समेत रहेका थिए) को सम्झनामा हैदराबादको हुसेन सागरको छेउमा एउटा उद्यान निर्माण गरिएको छ ।

सुन्दर फुलहरु कलात्मक प्रवेश द्वार र स्मारक अनि शान्तिपूर्ण वातावरणका कारण सो उद्यान सहरमा निकै मनोरम र भ्रमणयोग्य स्थानको रुपमा गनिन्छ । पुरै आन्ध्र प्रदेशमा यि नेता र अभिनेताको नामबाट विभिन्न पार्कहरु र अन्य विभिन्न भौतिक पूर्वाधारहरु पनि बनेका छन । यिनको नामबाट बनेको एउटा पार्कको बारेमा मेरो यो पोष्ट मा पनि केही कुराहरु छन । आज भने यिनको सम्झना र सम्मानमा बनाईएको स्मारक वरिपरिका केही सुन्दर दृश्यहरु :

(मुख्य प्रवेश द्वार-यहाँ देखिनै पुरै स्मारक क्षेत्रमा जुत्ता,चप्पल निषेध छ)

(आगन्तुक को स्वागतमा कलात्मक मुर्ति)

(मुख्य स्मारक सम्म पुग्ने कलात्मक मार्ग)

(मुख्य स्मारक)

(स्मारक परिसरको शान्त बगैचा)

(केही पर बाट खिचिएको स्मारकको दृश्य)

मुग्गु- एक चिनारी !

2009-08-04T16:11:00.003+05:30

दक्षीण भारतका हिन्दू परिवारका घरहरुमा बिहान पुग्नु भयो भने प्राय: ठुला साना सबै घर, एपार्टमेण्ट वा सामाजिक जमघट स्थलमा समेत मूल ढोकाको अघिल्तीर सेतो रंगको रेखा चित्र बनाएको देखिन्छ । यसरी कतै सामान्य कोणहरु, कतै कुनै काल्पनीक रेखाहरु त कतै शुभ सूचक धर्काहरुले घरको मूल ढोकाको सोभा बढाएको हुन्छ भन्दा फरक नपर्ला ।

हुन त हिन्दू रिवाजमा हामीकहाँ पनि पूजा-आजा, बिबाह, ब्रतबन्ध, यज्ञ हवन कार्य अगाडि यस्तै किसीमका ‘रेखी’ बनाउने चलन छ, तर हरेक दिन घरको मूल ढोका अगाडि यस्तो चित्र कोर्ने प्रचलन भने दक्षीण भारतमा यद्यपी कायम रहेको देखिन्छ ।

दक्षीण भारत र विशेषगरी तेलुगु भाषामा भने यसलाई ‘मुग्गु’ भनिन्छ र यसमा प्राय: एउटा मात्रै सेतो रंगको प्रयोग हुन्छ । कहीलेकाही कुनै मन्दिर वा पूजा-आजा अनि शुभकार्यको बेलामा यसको आकार-प्रकार निकै जटील वा वहुरंगी पनि हुन्छन। एक भन्दा बढि रंग प्रयोग गरेर बनाईएको आकृतिलाई भने ‘रंगोली’ भनिन्छ ।

यसको प्रयोगको बारेमा स्थानिय मानिसहरुको छुट्टा छुट्टै मत भए पनि घरको मूल ढोकामा यस प्रकारको शुभ सूचक आकृति राख्दा घरबाट कुनै पनि कार्यको लागि बाहिर निस्कने व्यक्ति वा बाहिरबाट घरमा प्रवेश गर्ने व्यक्ती वा सबैमा त्यसको शुभ असर हुने बताईन्छ ।

हाल यसको लागि विभिन्न किसीमका रंगहरु प्रयोगमा आएपनि सुरुमा यो रेखी हाल्ने कार्य चामलको पीठोबाट हुने गरेको थियो। केही मानिसहरु घरको मूल ढोकामा यसरी चामलको पिठोबाट तयार गरीएको रेखा चित्र राख्दा, यसले वरिपरिको किरा फट्याङ्राको आहाराको ‘जोहो’ पनि हुने हुँदा ईको सिष्टममा मद्दत मिल्नुको साथै घर बाहिरका किरा फट्याङ्राहरु बाहिर नै रहने र घरभित्र प्रवेश नगर्ने पनि बताउँछन ।

आजको यो पोष्टमा यस्तै केहि साधारण मुग्गुको तस्विरहरु बाँडदै छु :

यी सबै मुग्गुहरुको तस्बिर म बस्ने अपार्टमेण्टको मुल ढोकामा केही दिनको बिचमा बनाईएका थिए।

सडक देखि सडक सम्म !!

2009-07-27T11:13:00.001+05:30

यो हप्तामा खासै ब्लगमा टाँस्न मिल्ने फोटो खिच्ने मौका मिलेन । तर ब्लग अपडेट नगरेको पनि केही समय भैसकेछ । त्यसैले म बस्ने शहरको सार्वजनिक यातायातको स्थिति र यहाँको लथालिङ्ग यातायात व्यबस्थापन बारेको बिगत केही दिन यता स्थानीय पत्रिकामा छापिएका केही फोटोहरु ब्लग मार्फत सबैमा बाँडदैछु ।

नोट: यी सबै फोटोहरु विभिन्न मितिमा प्रकाशित Deccan Chronicle (Daily) नामक आन्ध्र प्रदेशबाट प्राकाशीत अंग्रजी दैनिक पत्रिकाबाट लिईएको हो ।

(हुन त यहाँ १ लाखको कार पनि आईसक्यो, तर ६ जनासम्म लाई त बाईक नै काफी रहेछ!)

(बर्सादी, छाता सबै छूटेछ—छोरा-छोरी रुझे पनि रुझुन, पहिला आफ्नै टाउको जोगा !)

(यहाँका स्कूल-अटोमा यस्तो दृश्य भने देखि रहन्छन )

(तिमी बसमा झुण्डिउ, म तिमीमै झुण्डीन्छु !)

(यो चाही एक्सन फ्लिमको असर होला सायद)

(पेट्रोल वा अश्‍व-शक्ति हैन यो बस नर-शक्तिले चल्छ)

मरुभूमिको मोह र काँडाको सुन्दरता

2009-07-19T13:26:00.002+05:30

मरुभूमि- सुख्खा जमीन र कतै कतै भेटीइहाले पनि काँडै काँडा भएको स-साना बुट्यानहरु हुने दुरुह स्थान। जहाँ जो-कोही पनि आफ्नो स्वेच्छाले सायद जान चाँहदैनन् ।

मरुभूमि- नाम नै सुन्दा पनि उदेक लाग्ने स्थान अनी फूलै फूलको बगैँचामा रमाउने मानिसलाई काँडाको नाम सुन्दा पनि मनमा च्वास्स विझेको झै अनुभव हुन्छ ।

तर समयको चक्र पनि अनौठो छ, त्यहि मानिस जसलाई काँडाको नाम सुन्दा पनि मनमा बिझैको जस्तो अनुभव हुन्थ्यो उसैलाई फूलै‍-फूलको संसारमा रमेपछि काँडाको पनि याद आउँछ, हराभरा र उर्वर जमीनको शीतलता र हरियाली पनि धेरै भएपछि, बन्जर जमीन, सुख्का भूमी र उष्ण प्रदेशको बिकटतामा पनि रस र चाख पैदा हुन्छ।

अनी मानिसहरु आ-आफ्ना घरका बगैँचामा समेत दुबोको साथमा केक्टस र सयपत्रीको फुल संगै काँडै काँडाले घोच्ने सिउँडी पनि लगाउँछन । सायद यसले केहिहदसम्म प्राकृतिक सन्तुलनताको पनि परिचय दिन्छ होला।

अघील्लो हप्ता यस्तै मरुभूमि र बन्जर जमीनमा उम्रने केहि विरुवा र बुट्यानहरु भएको बगैँचामा पुगेकी थिएँ, आजको पोष्टमा यस्तै केहि काँडादार र साधाहरण रुपमा मन नपराईने तर फेरी बिस्तारै संकलनयोग्य पनि बन्दै गएका बिरुवा र बुट्यानहरुको तस्विरहरु राख्‍दैछु :

हरेक सालिकले केही भन्छन्।

2009-07-11T21:39:00.001+05:30

दक्षीण भारत यस्तो ठाउँ हो, जहाँ चलचित्रमा राजनीतिको प्रभाव र राजनीतिमा चलचित्रको रंगिन दुनियाको झलक दुबै बराबर मात्रामा देख्‍न सकिन्छ ।

यहाँ बहुसंख्यक अभिनेताहरु राजनीतिमा जान्छन वा जाने तयारीमा रहेका हुन्छन भने नेताहरु पनि आफूलाई कुनै चलचित्रको अभिनेता जस्तो देखाउन लालायित हुन्छन ।

प्राय: चुनावको अगाडि प्रचार प्रसारको लागि बन्ने पर्चा पाम्पलेटमा छापिने नेताहरुका भिन्न भिन्न ‘पोज’ र ‘स्टाईल’मा खीचिएका तस्विरहरुले यहाँका नेताहरु राजनीतिको मैदानमा उत्रेका हुन कि फ्लिमी दुनियाँमा प्रतिस्पर्धा गर्दैछन लख काटन समेत हम्मे हुन्छ ।

केहि फ्लिमी दुनीयाबाट राजनीतिमा प्रवेश गरेका कलाकारहरु फ्लिमी दुनिया जस्तै राजनीतिमा पनि सफल र निकै लोकप्रिय समेत रहेका छन । त्यसोत, कलाकारलाई अत्यन्त उच्च सम्मान दिएर कुनै पनि कलाकारको मन्दिर समेत निर्माण गर्ने परम्परा पनि यहा कुनै नौलो होईन, तर पनि अभिनेताहरु यी सब सम्मानका बाबजूद समेत राजनीतिमा जान रमाउँछन। अनी ती राजनीतिज्ञका निर्माण भएका सालिकहरुमा फ्लिमी स्टाईल र पोजहरु पनि प्रष्ट देखीन सक्छ । आजको पोष्टमा यस्तै केहि सालिकका तस्विरहरु राख्दैछु:

यी सालिकहरुले के भन्न खोज्दैछन त, मलाई लागेको कुरा मैले लेखेको छु बाँकी अन्दाज गर्ने जिम्मा चाहि तपाईहरु कै !

(Dr.B. R. Ambedkar-त्यहाँ सम्म पुग्नु छ हामी)

(Sri Tanguturi Anjaiah-ल, त्यसो भए दौडौं त!)

(Indira Gandhi-पर्ख पर्ख म पनि आँउछु)

(Dr.Neelam Sanjeeva Reddy-म मात्र किन चुप लागेर बसौं)

(Jawaharlal Nehru- उदेश्य के लिनु? उडी छुनु चन्द्र एक)

(Babu Jagjeevan Ram- यात्रा त गर्नै छ लठ्ठी नै टेकेर भए पनि)

(Rajiv Gandhi-शुभ यात्रा)

(म त एक्लै परे नि!)

प्रकृतिको लुकामारी

2009-07-05T16:48:00.001+05:30

केहि समय अगाडि पानी परेपछी, मैले यही ब्लगमा बादल, बृष्टी र आनन्द शीर्षक दिएर एउटा सानो टाँसो राखेकी थिएँ । मध्य मनसुन र प्रचण्ड गर्मीको यो मौसममा त्यस्तो बर्षा हरेक दिन नभए पनि धेरै पटक हुनु पर्ने हो । तर यसपाला म बस्ने पुरै प्रदेश भरी पनि सुख्‍खा लागेर फेरी पानी पर्न सकेको छैन ।

( सुख्खा भुमि माथिको निलो आकाश र सेतो बादल)

खेती किसानी गर्नेहरु मात्रै हैनन साधारण शहरवासीहरु पनि आकाशतर्फ हेरेर बर्षाको आश गरेर बसेको हप्तौं भयो । खुल्ला, चकमन्न र उज्यालो आकाशमा यो पोष्ट लेख्दासम्मको अबस्थामा पानी पर्ने कुनै लक्षण देखीएको छैन ।

(केही हप्ता देखी आकाश निरन्तर यस्तै सुख्खा छ।)

मौसम परिवर्तन भएर हो वा प्रकृतिले कोप प्रदर्शन गरेर हो, जे होस बर्षा भएको छैन । दिनभरी आकाश खुल्ला हुन्छ, कहिले काही बादल देखिन्छ सबैजना सम्भाव्य बर्षाको संकेत देखेर रमाउँछन अनी एकैछिनमा फेरी बादल छरपस्ट भएर निलो आकाश क्षितिज पारीसम्म फैलन्छ ।

(सुख्खा आकाश मुनिको काकाकुल शहर)

गत केहि हप्ता लगातार पानि नपरेपछि यहाँ सबै धर्म मान्नेहरुले आ-आफ्ना मन्दिर, मश्जिद र गिर्जाघरमा समेत पानीको लागी प्रार्थना गरीरहेका छन ।

(शहरबासी लाई जिस्काएर छरपस्टिएको बादल)

यो हप्ता आन्ध्र प्रदेशका मुख्‍यमन्त्री समेत सहभागी गराएर अष्टोत्तर शतकुण्डात्मक महा वरुण महायज्ञको समेत आयोजना भयो । जसमा सात वटा मुख्य समेत गरी १०८ होमकुण्डमा हवन पनि गरीयो । साथै प्रदेशको प्रमुख १००० हजार मन्दिरमा पनि वरुण यज्ञको आयोजन भएको छ ।

(फेरी पनि सुख्खा आकाश)

तर आजसम्म यी कुनै पनि यज्ञको असर भने देखा परेको छैन, हेरौं अगाडी के हुन्छ !

(पून: बर्षातको प्रतीक्षामा शहरबासी)

जगन्नाथ रथ यात्राका केही झलकहरु

2009-06-27T15:32:00.001+05:30

हिन्दू धर्मको चार धाम मध्य एक पर्ने एउटा मन्दिर, भारतको उडिसा राज्यको पुरी शहरको जगन्नाथ मन्दिर पनि हो । हरेक बर्ष आषाढ शुक्ल द्वितीया दिनमा यहाँ वार्षिक रथ यात्रा (जात्रा) हुन्छ । उडिसा बाहेक भारतकै गुजरात को अहमदाबादमा पनि निक्कै तामझाम र श्रद्धालुहरुको भिड बिच यो जात्रा हुन्छ ।

(रथ यात्रा शुरु हुनु भन्दा अगाडी सजाईएको रथ)

यसै क्रममा आषाढ शुक्ल द्वितीयाकै दिनमा दिन हामी बस्ने शहरमा पनि यौटा यस्तै रथ यात्राको आयोजना भएको थियो ।आजको पोष्टम त्यसै अबसरमा खिचिएका केहि तस्बिरहरु राख्दैछु ।

(रथ भित्रको जगन्नाथ भगवानको मुर्ति-यो मुर्ति निमको काठबाट बनाउने प्रचलन छ)

पुरीमा प्रत्यक बर्ष लाखौंको संख्यामा श्रद्धालुहरु पुग्छन, किनकि यो संसारकै सबैभन्दा पुरानो धार्मिक यात्रा मध्यको एउटा परमपरागत यात्राको कडी पनि हो, जुन करिव एक हजार बर्ष भन्दा अघि देखी निरन्तर चलिरहेको विश्‍वास गरीन्छ ।

(पुजा र किर्तन हुँदै)

पुरीमा भगवान जगन्नाथ, उनका भ्राता बलभद्र र बहिनी सुभद्रा तीनैलाई भिन्ना भिन्नै भव्य रथमा राखेर करीव दुई किलोमिटर नगर यात्रा गराईन्छ ।

(रथ यात्रा शुरु हुनु भन्दा अगाडी बाटोमा बनाईएको शुभ र मंगलको प्रतिक- रङगोली)

यो रथ यात्राको बारेमा भिन्न भिन्न मत भएपनि वास्तबमा अरु बेलामा दर्शन सुलभ हुन नसक्ने सबैले दर्शनको अबसर पाउन र धर्ममा मानिसको विश्वास बर्करार रहोस भनेर नै यस्ता खालका जात्राको आयोजन हुन्छन् भन्दा फरक नपर्ला ।

(गोप-गोपिनीहरुको झाँकी)

पुरी र अहमदाबादको रथ यात्रा जस्तै आजकल भारतको हरेक साना ठुला शहरमा पनि आषाढ महिनामा यस्ता रथ यात्राका आयोजन हुने गरेका छन ।

(डान्डीयामा मस्त किसोर-किसोरीहरु)

(यहाँ हरेक शुभ कार्यमा यस्ता रंङ्गोलीहरु बनाइन्छ-यो रथ अगाडीको बाटोमा बनाईएको थियो)

(रथ तान्न एकत्रीत भक्तजनहरुको भिड)

कंक्रिट जंगलमा हराएको सुन्दरता

2009-06-21T15:21:00.003+05:30

केहि दिन अघिसम्म काठमाणडौको गर्मीले फेसबुक पनि तातेको थियो । साथीहरुको फेसबुकको मेसेजलाई आधार मान्ने हो भने बिगतका केहि दिन काठमाण्डौमा यो बर्षकै सबैभन्दा गर्मी रह्‍यो ।

(म बस्ने घरको छतबाट देखिने कंक्रिट जंगल)

काठमाण्डौंमा नै तापक्रम ३३ डिग्री पुगेको बेलामा दक्षीण भारतमा पारो कति माथी चढ्यो होला सहज अनुमान गर्न सकिन्छ । मनसुन अझै राम्ररी सुरु नभैसकेकोले म बस्ने स्थानमा अझै पनि ४० डिग्रीकै आसपासमा पारो अढेको छ ।

(यो चाँहि अलिकता हरियो भएको पट्टी क्यामरा मोडाउँदाको दृष्य)

(बादलको घुम्टो मुनि म बस्ने शहर)

गर्मीका कारण खासै काम नपरी बाहिर ननिस्कने भएकोले ब्लगमा राख्‍ने तस्बीर पनि केहि फेला नपरेपछि आफू बस्ने बिल्डिङको माथिबाट कंक्रिट जंगलको तस्विर खिच्न थाँले ।

एपार्टमेण्टको छतबाट वरिपरिको तस्विर निकाल्दै गर्दा अचानक मेरो आखाँ घर नजिकैको एउटा ढकमक्क फूलेको सुन्दर रुखमा पुग्यो ।

(प्रचण्ड गर्मिमा पनि मुस्कुराएको फूलहरु)

प्रकृति आफ्नो रंगमा छपक्कै थियो । मानिसलाई सर्दी, गर्मी हिँउद बर्षातको बहाना र निहु भए पनि फूल भने आफ्नो पूर्णतामा फूलेको थियो । तापमान ४५ नै भए पनि उसले आफ्नो नियम भुलेको थिएन ।

(टाढा भएकोले यो भन्दा बढी क्लोज अप गर्न मिलेन )

न उसलाई प्रचण्ड घामले फूल्नको लागि आलस्य दिलाएको थियो न त उग्र गर्मीले नै फक्रनबाट र सौन्दर्य छर्न रोकेको थियो ।

(पहाड नहुने ठाँऊमा सु्र्य कंक्रिट जंगलबाट अस्ताउँदै)

ट्याङ्क वण्डको सेरोफेरो

2009-06-14T12:33:00.002+05:30

हिजों कामको सिलसिलामा घुम्दा घुम्दै ट्याङ्क वण्डमा पुगेकी थिएँ । ट्याङ्क वण्ड याने हैदरावादको प्रसिद्ध स्थान, ट्याङ्क वण्ड मतलब हुसेन सागर संगैको सुन्दर मार्ग र ट्याङ्क बण्ड मतलब विहान यहाँको स्वास्थ सचेत वर्गको ‘मर्निङ वाक’ र साँझमा शितलताको लागी विचरण गरीने ताल छेउको बाटो ।

(हैदराबाद र सिकंन्दराबाद लाई जोड्ने ट्याङ्क वण्ड रोड—दाँया पट्टी हुसेन सागर )

ब्लगमा केहि नराखेको पनि धेरै भएकोले त्यहाको केहि फोटो क्यामरामा कैद गरी हालें र आज त्यहि तस्विरहरु बाँडदै छु ।

(बाटो छेउमा अबस्थित कृतिम झरना)

यो वास्तबमा हैदराबादको हुसेन सागर किनारबाट सिकंन्दराबाद जाने बाटो हो । अँ त, यहाँनेर एउटा कुरा गरी हालौं, हैदराबाद र सिकंन्दराबाद दुईवटा एकदमै नजिकका मात्रै हैन जोडिएकै सहरहरु हुन र यी दुई सहरलाई जुम्लाहा सहर पनि भनिन्छ ।(करिब करिब काठमाडौ र पाटन जस्तै )

(ट्याङ्क वण्ड रोडको एक छेऊ)

ट्याङ्क बण्ड रोडको एकापट्टी हुसेन सागर ताल पर्छ भने बाटोको अर्को पट्टीको जमिनलाई भने हरियो बगैचा वा पार्कको रुपमा बिकसित गरीएको छ । जहाँ यहाको स्थानिय भाषा,सहित्य, संगीत आदी बिभिन्न क्षेत्रमा योगदान पुर्‍याउने र ३३ जना सर्जकहरु र योद्धाहरको सालीक लहरै राखिएको छ।

(बाटो छेउमा अनावरण गरिएको Pengali Venkayya को सालिक जसले भारतको राष्ट्रिय झण्डा डिजाईन गरेका थिए।)

बाटोको छेउमा राखीएको यो M-47 Patton लडाकु ट्याङ्क पनि एउटा आकर्षणको केन्द्र रहेने गरेको छ ।

बादल,वृष्टि र आनन्द

2009-06-07T19:19:00.002+05:30

हामी बस्ने स्थानमा गत केहि ह्प्ता देखी ताप-मापक पारा ४० डिग्री भन्दा माथी नै थियो। खबर कागजमा ‘मनसुन’ र ‘अर्ली मनसुन’ का धेरै कुरा भए पनि राम्ररी पानी पर्न सकेको थिएन ।

(बर्षातको सुचना दिदै मेघ)

हुन त यहाँको यो दुई महिना विशेष गर्मी हुनेमा गनिन्छ र जुनको अन्तिम हप्ता वा जुलाईबाट बर्षातसंगै तापमान केहि कम हुने गर्छ, तैपनि आज परेको पानीले भने तापक्रमलाई ३-४ डिग्री झारेको छ।

(पानी पर्न थालेपछि बाहिर निस्किन सकिएन यो चाँहि झ्याल बाटै लिईएको फोटो)

आज बिहान देखी नै पानी पर्ने छाँटकाँट देखेकोले आजको ब्लगमा यहि बादल र बर्षातको तस्बिर राख्‍ने बिचार गरेर तस्विर खीच्दै थिएँ । अहिले भने मुसलधार पानी पनि परेको छ। निक्कै दिनको गर्मीले तडपीएको सहरले पनि सायद केहि राहत महशुस गरेको होला अहिले ।

तर पानी परेको यथार्थ तस्बिरमा उतार्न निक्कै गाह्रो हुने रहेछ । आकाश बाट जतिसुकै पानि परे पनि फोटोमा भने नदेखिए पछि बर्षातको “देखिने तस्बिर” उतार्न म बाहिर निस्किएँ।

(यसमा त पानी परेको देखिन्छ नी !!!) (माथिको मा नदेखिए पनि मुसलधार बर्षात यसमा भने पक्कै देखिएला)

(खुशिले रमाउँदै केटाकेटीहरु)

आउनुस NTR Garden घुमौं ।

2009-06-02T11:10:00.001+05:30

आफ्नो जमानाको अत्यन्त लोकप्रिय कलाकार र त्यसपछि राजनितिमा लागेर आन्ध्र प्रदेशको मुख्यमन्त्री समेत भएका चर्चित व्यक्तित्व NT Rama Rao को स्मृतिमा बनाईएको यो पार्क हैदराबादको मुटुमा अबस्थित हुसेन सागरको किनारमा छ।

(मुख्य प्रवेश द्वार)

करीब ३४ एकड जमिनमा फैलिएको यो पार्कलाई, केटाकेटीको लागी क्रिडास्थल लगाएत फुर्सदको समयमा शहरवासीहरुको मनोरञ्जन केन्दरको रुपमा विकास गरीएको छ ।

(आगन्तुक स्वागत गर्दै नन्दि )

आजको यो पोष्टमा यहि गार्डेनका केहि तस्वीरहरु राख्दैछु :

(बाल उद्यान वरिपरिका किरा- फट्याङग्राहरु )

(यो अर्को भिमकाय फट्याङग्रा )

(अनि यो फल घर )

(यो चाँही जापानीज गार्डेन )

(यो चाँही मुख्य बगैचा )

(...र यो ‘मचान ट्रि’ )

छोरीको खेलौना संग खेल्दा

2009-05-22T13:56:00.001+05:30

आजकल छोरीको छुट्टी चलीरहेको छ,--केटाकेटीको छुट्टी, मतलब बाबुआमाको जिम्मेबारीमा बृद्धि । कहिले कुनै पार्क त कहिले कुनै रिक्रियशन सेण्टर। फेरी आफ्नो बच्चा मात्रै हो कि सबैको यस्तै हो कुन्नी, एक पटक गएको र एक पटक हेरेको चिजमा दोश्रो पटक कुनै रुचि नै नहुने । सधैं नयाँ नयाँ को खोजी गर्ने बानी, सायद अहिलेको समयको हावा नै यस्तै होला ।

अघिल्लो हप्ता बजारमा एउटा ‘एसेम्बल ट्वाईज’ को नाममा राखिएको एउटा खेलौनामा हामी आमा-छोरीकै आँखा पर्‍यो । पेच, कीला र साना- साना धातुका टुक्राहरु जोडेर विभिन्न आकार, फरक फरक नमूना र ढाँचाहरु तयार गर्न सकिने यो खेलौनाले ‘टाईम पास’ हुन सक्ने निर्क्योल निक्ल्यो र किनियो पनि ।

(खेलौनाको पाटपुर्जाहरु )

खेलौनामा पाँच बर्ष भन्दा माथीकोलागि भन्ने उमेर वर्ग छुट्याएको भए पनि घर ल्याएर प्याकेट खोले पछि थाहा भयो, यो खेलौनाको ‘मेकानिकल जोड-जाम’ गर्ने काम ८-१० बर्ष भन्दा मुनीको केटा-केटीलाई सायदै सम्भव होला ।

पहिला छोरी ‘म आफैं बनाउँछु’ भनेर कस्सी, तर एकै छिन छाम-छाम, छुम-छुम गरेर सबै पूर्जाहरु छरपस्ट पारेपछि उस्को अनुहार हेर्न लाएक भएको थियो। अब त्यो भन्दा बढि समय तीनकै हातमा यो सबै कुरा छाडे, रीसको झोकमा केहि तन्तुहरुका अंग प्रत्यङग टुटने र केहि पाट पुर्जाहरुले शाहदत नै प्राप्त गर्न सक्ने सम्भाबना देखे पछि उसको खेलौना आफैं बनाईदिने बाहेक अर्को विकल्प रहेन । अनी स्कुल चलेको बेलामा होमवर्कमा ‘मद्दत’ गरेको जस्तै गरी छुट्टीको बेलामा पनि खेलौना बनाउने मद्दत गर्न अघी

( खेलौना जोडन नसकेपछिको कोप मुद्रा )

(यो मेरो पहिलो प्रयास- हेलिकप्टर)

खेलौनाका सबै अबयबहरु भुईमा छरेर ड्रईग हेरेपछि थाहा भयो, या त, यो ५-७ बर्षे उमेर समुहको लागी बनेको खैलौना होईन। या त, प्याकेटमा जे सुकै लेखीए पनि ‘बाबु-आमाले नै बनाईदिनु पर्ने’ अघोषीत निर्देशिका पनि यसमा रहेको हुनुपर्छ।

(अनि यो चाँहि क्रेन )

अनी शुरु गरें केहि ढाँचाहरु बनाउने उपक्रम। साँच्चै भन्ने हो भने यसमा भएका सबै ढाँचा तयार गर्न ठुलै मान्छेलाई पनि निकै समय लाग्ने रहेछ । कमसेकम ८-१० बर्ष भन्दा मुनिकाले त यसको साथै आउने ‘स्क्रु ड्राईभर’ र ‘रेञ्च’ पनि राम्ररी चलाउन सक्दैनन् ।

( र यो चाँहि रेसिङ बाईक )

केहि खेलौनाहरु तयार गरीयो, तर बितेको एक हप्तामा छोरीको यो खेलौना प्रतिको आकर्षण पून ह्वात्तै घटीसकेको छ । हुन त यीनै अबयबहरु जोड-जाम गरेर अझै निक्कै नयाँ ढाँचाहरु पनि तयार गर्न सकिन्छ तर भन्नलाई छोरीको खेलौना भने पनि बनाउन आफैंले पर्ने भएपछि उसलाई यो सबै कुरा भनेको पनि छैन :)

बोनसाई- "the bowl's tree" (鉢の木)

2009-05-14T13:23:00.002+05:30

केहि समय अगाडि, छोरीको छुट्टी मनाउने निँहुमा आफु बस्ने स्थान नजिकैको एउटा उद्यानमा पुगेकी थिएँ। साधारण उद्यानमा हुने रुख, विरुवा र हरियाली भन्दा केहि फरक, त्यहा Bonsai को निकै ठुलो संग्रह रहेकोले आजको पोष्टमा केहि बोनसाईका तस्विरहरु राख्दैछु ।

बोनसाई जापानीज शब्द हो, जसलाई यदाकदा ‘A dwarfed ornamental tree or shrub grown in a tray or shallow pot’ भनेर अर्थ्याईएको पाईन्छ । सजीलोको लागी हामी यसलाई गमला वा ‘बाटा’ मा हुर्काईएको रुख भनेर बुझ्न सक्छौं ।

यसको ईतिहास हेर्ने हो भने ईसापूर्व हजारौं बर्ष अघि चिनबाट यस्तो किसिमको ‘रुख’ हुर्काउने प्रविधि विकास भएको पाईन्छ ।

हाल जापानी नाम ‘बोनसाई’ बाट बढि परीचित र लोकप्रीय भए पनि यसको नाम मुल नाम चिनीयाँ भाषामाफन्‌चाय (pénzāi 盆栽) हो र यसैबाट जापानी भाषा हुँदै Bonsai नामले चिनिन्छ । एउटा बोनसाई तयार गर्न दसौं बर्षको नितन्तर मेहनत र हेरचाह चाहिन्छ । यो हुर्काउने जटील प्रबिधि तर्फ नगै, एकदमै सरल भाषामा भन्दा, हरेक बोनसाईलाई पुड्को बनाएर विरुवा नभै ‘रुख’ को आकार दिन यसको जरा, डाँठ, हाँगा र प्रत्येक पातलाई समेत आवश्यक्ता अनुसार काँटछाँट,स्याहार र निरन्तर अनुगमन गरी रहनु पर्छ ।

एउटा सानो गमला वा भाँडामा दसौं बर्ष लगाएर हुर्काईएको ‘रुख’ साँच्चै निकै आकर्षक र अनौठो समेत देखीन्छन। जानकारहरुका अनुसार नियमित स्याहार सुसार पाएमा यी बोनसाईहरु सयौं बर्ष बाँच्न सक्छन ।

बोनसाई, कुनै विरुवा वा रुखको कलमी काटेर वा कुनै पनि विरुवाको बिउ बाट पनि सिधै तयार गर्न सकिन्छ र बोनसाई हुर्काउने तरीका र यसबारेका जानकारी ईन्टरनेटमा यत्र तत्र पाईन्छ पनि ।

तर हेर्न जति राम्रो र अनौठो लागे पनि एउटा बोनसाई तयार गर्न बर्षौको मेहनत चाहिन्छ अनी केहि मानिसहरु, वनस्पति वा विरुवामा पनि जिवन हुने हुनाले यसरी जबरजस्ती गरेर विरुवाको विकासक्रमलाई रोकी पुड्को र भद्दा बनाउने तरीकालाई अपराध वा क्रूरताको पनि सज्ञा दिन्छन भन्ने पनि म यहाँ अबगत गराउँन चाहन्छु।

Birla temple- the temple of Lord Venkatesh.

2009-05-07T17:31:00.000+05:30

This temple of Lord Venkatesh, popularly known as ‘Birla Temple’ is made entirely out of white marble from Rajasthan.

(A distance view—This picture was taken from moving vehicle)

Besides the chief shrine of Lord Venkateswara, there are also separated shrines for His consorts 'Padmavati' and 'Andal' and other gods like Ganesh, Hanuman, Saibaba etc.

(Tried to zoom it as close I could, as cameras are not allowed, inside)

This is a modern temple (consecrated in 1976) built of white marble on top of a hill. The inner shrine in the temple is said to be an exact replica of that in Tirupati Temple.

(And this is the entrance towards the main shrine)

The structures of temples in south India and north India are totally different, but this is a beautiful blend of the northern and southern styles of architecture.

(Shrine at hill top--Cameras and mobiles are not allowed from this point)

Beautiful scenes from the great epics of Ramayana and Mahabharata are finely sculpted in marble. As it is situated at the hill top, both the it is also a perfect location to have a ‘birds-eye-view’ of Hyderabad and Secunderabad.

छोरीको ‘Presentation’ को कुरा ।

2009-05-01T11:27:00.001+05:30

‘Presentation’, हाईस्कुल पढ्दासम्म यो शब्दको अर्थ मेरोलागि केवल शब्दज्ञानमा मात्रै सिमीत थियो । पछि कलेजमा पनि दोस्रो बर्षमा पुगेपछि मात्रै व्यबहारीक रुपमा यो शब्दसंग आमना-सामना भएको थियो । छोटकरीमा भन्दा Presentation भन्ने शब्द धेरै समयसम्म ‘हाउगुजी’ नै थियो मेरोलागि ।

(छुट्टीको बेलाको हँसिलो मुद्रा)

अघिल्लो महिना एकदिन, भर्खर ७ बर्ष पुगेकी छोरीले “…मलाई स्कुलको प्रोग्राममा प्रिजेन्टेसन गर्न सेलेक्ट गरेको छ … ” (उसले बोल्ने नेपाङ्ग्रेजी भाषा जस्ताको त्यस्तै राख्दा) भन्दा अनौठो लाग्यो । भर्खर १ कक्षामा पढनेले के प्रिजेन्टेसन दिने हो!, म छक्क पर्दै थिएँ । “… मामु!, मलाई नेक्स्ट विकमा ह्वाट ईज singular र ह्वाट ईज plural भन्ने Presentation बनाईदिनु है ” (फेरी पनि उसकै नेपाङ्ग्रेजी भाषा) भनेपछि भने केहि कुरा बुझें ।

उ पढ्ने स्कुलको बार्षीकोत्सबको अबसरमा स्कुलमा केहि कार्यक्रम आयोजना भएको रहेछ र क्लासमा अलिकता एक्टीभ (चल्ने वा हल्ला गर्ने पनि हुन सक्छ :)) भएकोले उसको जिम्मामा पनि एउटा ‘प्रिजेन्टेसन’ बनाउने र कार्यक्रमको दिनमा प्रस्तुत गर्ने जिम्मा आएछ ।

जिम्मा आएपनि जिम्मेबारी बहन गर्ने सक्ने उमेर न भैसकेकाले चार्ट पेपर र थर्मोकोल प्रयोग गरेर केहि चीत्रहरु टाँसी एउटा डिस्प्ले बोर्ड भने मैले नै बनाईदिए (सायद ९९% बिद्यार्थीका बाबु-आमाले नै बनाउछन होला यस्तो चिजहरु)।

जे होस प्रिजेन्टेसनको दिनमा भने छोरीको प्रस्तुती राम्रै भयो । पहिला त मलाई, यो साना-साना बालबालीकालाई पनि ‘के गर्न

(प्रिजेन्टेसनको तयारी )

लागाएको!’ जस्तो लागेको थीयो, तर पछि भने यस्ता कार्यक्रमले उनिहरुको मानसिक बिकासमा रचनात्मक भुमिका खेल्छ जस्तो लाग्यो। कमसेकम २०-२५ जनाको अगाडि कुनै कुरा बोल्न पर्‍यो भने धक नमान्ने र आत्मविश्वासका साथ आफनो कुरा राख्न यस्ता कार्यक्रमले मद्दत गर्ला जस्तो लाग्यो ।

जे, होस Presentation शब्दको डिमोशन भएर हो वा आधुनिक शिक्षा प्रणाली द्रुत भएर हो, यो प्रिजेन्टेशन भने सफल नै भयो ।

(प्रिजेन्टेसन कक्षमा)

तल भने अरु बिभिन्न अवसरमा खिचिएका केहि तस्बिरहरु राख्‍‍दैछु:

(स्कुलको कार्यक्रमकोलागी ईन्दीरा गान्धीको ‘गेट-अप’ मा)

( स्कुलको विज्ञापनको लागी मोडलिङ गर्दै ।) (प्रशन्न मुद्रामा )

(Mamu !, I found a crack for your software) (Swimming)

चारमीनार र मक्का मस्जिद ।

2009-04-23T21:18:00.001+05:30

(यसमा राखिएका सबै तस्बिरहरु मोबाईलबाट खिचिएका हुन)

चारमीनार:

हैदराबादको पुरानो सहरमा अबस्थीत यो मीनार, हैदराबादको प्रमुख पर्यटकिय स्मारक मात्रै हैन, हैदराबादको प्रतीक र पहिचान नै भन्दा पनि फरक पर्दैन ।

यो बास्तबमा १५९१ मा तात्कालिन शासक मुहम्मद कुली कुतुब शाहले मस्जिदको रुपमा निर्माण गरेका थीए । उनले प्लेगको महामारीबाट सहरलाई बचाउन अल्लाहसंग प्रार्थना गरेको र सो भएमा एउटा मस्जिद निर्माण गर्ने प्रतिज्ञा गरेकोले सो प्रतिज्ञा पुरा गर्न यो मीनारको निर्माण गराएका थिए । पछि यसको भिन्न बनोट र चारतर्फ रहेका चार वटा मीनारका कारण यो स्मारक चार मिनारका नामले प्रसिद्ध भयो ।

चार तल्ले यो मीनारको सबैभन्दा माथिल्लो तल्ला प्रार्थना गर्ने कक्षको रुपमा निर्माण गरीएको छ । मीनार सहित यसको कुल उचाई करिब ५६ मिटर रहेको छ।

हाल अबलोकनको लागि खुल्ला राखिएको यसका चार वटा मिनारमा पनि चार-चार तलाको रुपमा बनाईएको छ ।

(यो चाहि तेस्रो तल्लाको भित्रको दृश्य)

मक्का मस्जिद:

यो मस्जिद भारतमै सबैभन्दा ठुलो र पुरानो मानिन्छ । सन १६१७ मा शुरु गरेर १६९४ मा निर्माण कार्य सम्पन्न गरीएको यो मस्जिदमा एकै समयमा १०,००० जना मानिसले सामुहिक प्रार्थना गर्न सक्छन ।

(यो चाहि चारमिनार माथिबाट खिचिएको मक्का मस्जिदको तस्बिर)

मस्जिद भित्र क्यामरा र मोबाईल फोन समेत प्रतिबन्धित भएकोले यो तलको फोटो पनि बाहिरैबाट मोबाईलबाट खीचिएको हो ।

The Richest Temple of The World..

2009-04-17T16:08:00.001+05:30

This Tirumala Venkateswara Temple is also known as Triupati Balaji and Tirupati Venkateswara. This is a famous Hindu Temple of Lord Venkateswara located in the hill-top-town Tirumala, Andhra Pradesh.

(Main Entrance & The Temple made of Pure Gold )

This Temple is located 860 metes above sea level at top of a hill named Venkatadri and visited by about 50,000 to 100,000 pilgrims daily. While on special occasions and festivals, the number of pilgrims shoots up to 500,000, making it one of the most visited holy place in the world.

(A distance view of Main Entrance and the Temple)

In south India, most of the temples have two kinds of Darshan system; paid and free. Beside that, temples accepts donations and Bheti's and a formal receipt is also issued after depositing an amount of money for the particular temple or the trust.

(Night View)

As a huge amount of money (wealth?) is collected in this temple, by thousands of pilgrims and devotees, each day, it is also regarded as the richest temple of the world.

शुभकामना !!

2009-04-10T10:47:00.001+05:30

सम्पूर्ण ब्लगर मित्रहरु र पाठकबर्ग लाई नयाँ बर्ष २०६६ को हार्दिक मंगलमय शुभ कामना व्यक्त गर्दछु ।

Hussain Sagar and Buddha Statue.

2009-04-04T20:39:00.001+05:30

Hussain Sagar, though called a sagar is just a lake lying in the heart of Hyderabad, Andhra Pradesh, India. It was built by Hazrat Hussain Shah Wali in 1562, during the rule of Ibrahim Quli Qutb Shah. It was a lake of 24 kilometres built on a tributary of the River Musi to meet the water and irrigation needs of the city. There is a large monolithic statue of the Gautam Buddha in the middle of the lake which was erected in 1992.

(Note: all these photos are taken from Mobile)

One corner of Hussain Sagar

Night view of Hussain Sagar and Buddha statue.

Statue of Buddha, situated at middle of the Hussain Sagar

The above statue is 18 meters tall and weighs 350 tones. This huge and elegant sculpture was carved from single white granite and stands on the Rock of Gibraltar.

Godavari

2009-03-31T20:10:00.002+05:30

Dhulikhel

2009-03-29T17:00:00.001+05:30